Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPierwsze księgi Mojżeszowe które zową językiem greckim Genesis a po polsku Początkiem albo Rodzajem
1A tak nawiedził Pan Sarę, tak jako opowiedział i wypełnił jej obietnicę swoję. 2Poczęła tedy Sara i porodziła Abrahamowi syna w starości jego, w on czas, który jemu Bóg opowiedział. 3I wezwał Abraham imię synowi swemu Izaak, którego mu była Sara urodziła. 4Potym Abraham obrzezał Izaaka, syna swego, dnia ósmego po narodzeniu jego, jako miał od Boga rozkazanie. 5Na ten czas było Abrahamowi sto lat, gdy mu się urodził Izaak, syn jego. 6Tedy rzekła Sara: Rośmieszył mię Bóg, a ktokolwiek usłyszy, śmiać się też będzie ze mną. 7Po wtóre rzekła: I któżby był rzekł Abrahamowi, aby Sara miała karmić swemi piersiami syna? Gdyż oto w starości swej porodziłam mu syna. 8Rozrastało się tedy dzieciątko i zostawiono jest od piersi. Abraham tedy dnia onego, w który Izaak jest zostawion, uczynił ucztę wielką. 9A widząc Sara Agary Egipcjanki syna (którego była urodziła Abrahamowi) szydzącego. 10Rzekła do Abrahama: Wypędź precz tę służebnicę i z synem jej. Abowiem syn służebnice nie będzie dziedziczył z synem mem Izaakiem. 11Tedy się to barzo nie podobało Abrahamowi, dla syna jego. 12Ale rzekł Bóg do Abrahama: Niech ci się to przykro nie widzi o dziecię i o służebnicę twoję. A cokolwiek tobie rzecze Sara, w tym jej posłuchaj. Abowiem od Izaaka potomstwo twe nazywać będą. 13A wszakoż ja to uczynię, iż z syna służebnice wynidzie też naród przeto, iż jest twój potomek. 14Tedy Abraham wstał rano, a wziąwszy chleba i flaszę wody i dał to Agarze, a włożywszy to na ramiona jej i z dziecięciem odprawił ją. Która idąc w drogę zbłądziła w puszczy Beerseba. 15Gdy im tedy nie zstało wody w flaszy, porzuciła dziecięcię pod jednem krzem. 16I odszedszy siadła przeciw jemu na strzeleniu z łuka; a mówiła: Nie chcę patrzyć na śmierć dziecięcą. I siedząc przeciw miejscu onemu płakała głosem wielkim. 17Tedy Bóg usłyszał głos dziecęcy i zawołał anioł Boży z nieba na Agar: Coć się dzieje Agar? Nie bój się, usłyszałci Bóg dziecięcia tego głos z miejsca, na którym jest. 18Wstań, a weźmi dziecię i podnieś je na ręce. Abowiem rozmnożę go w wielki naród. 19Otworzył tedy Bóg oczy jej, iż ujzrała źródło wody. I szła i nabrała wody flaszę, a napoiła dziecię. 20I był Bóg z onym dziecięciem, który urósł wielkim, a mieszkał na puszczy. I był z niego strzelec znamienity. 21A mieszkał na puszczy Faran. Potym matka jego dała mu żonę z ziemie egiptskiej. 22Tegoż czasu przydało się, iż Abimelech i Fikol, hetman wojska jego, mieli rozmowę z Abrahamem temi słowy: Bóg jest z tobą w sprawach tych wszytkich, które czynisz. 23A tak teraz przysięż mi tu przez Boga, iż mię w niczym podchodzić nie będziesz, ani synów moich, ani także wnuków moich. A według tej dobrej wolej, którąś znał po mnie, uczynisz to prze mię i dla oto tej ziemie, w której byłeś gościem. 24Tedy odpowiedział Abraham: Ja przysięgę. 25I uskarżał się Abraham przed Abimelechem o studnią, którą jemu odjęli gwałtem służebnicy jego. 26Do którego rzekł Abimelech: Jamci o tym nie wiedział, kto to uczynił, aniś też ty tego mnie oznajmił, a nie słychałem nic o tym, jedno dopiero dziś. 27Tedy Abraham nabrawszy owiec i wołów darował Abimelechowi. I także miedzy sobą uczynili przymierze. 28I postawił Abraham siedm owiec z stada osobno. 29Tedy Abimelech rzekł Abrahamowi: Czemużeś tak to siedmioro owiec osobno postawił? 30A on odpowiedział: Iż weźmiesz te siedm owiec z rąk moich, aby mi były na świadectwo, iżem ja tę studnią wykopał. 31A dlatego miejsce ono nazwane jest Beerseba, abowiem tam obadwa przysięgli. 32I tamże wzięli przymierze w Beerseba. Potym Abimelech i Fikol, hetman wojska jego, wrócili się do ziemie filistyńskiej. 33Sadził tamże Abraham drzewa w Beerseba i tamże też wzywał imienia Pana Boga wiecznego. 34A mieszkał Abraham w ziemi filistyńskiej przez wiele czasów.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I usłyszał Bóg głos chłopca, i zawołał anioł Boży na Hagar z nieba, i rzekł do niej: Cóż ci to, Hagar? Nie bój się, bo Bóg usłyszał głos chłopca tam, gdzie jest.
I Mojż 21:17
I Mojż 21:17
W Chrystusie
Zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie.
Fil 3:14
Fil 3:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Jezus usiadł zanim wygłosił "Kazanie na górze" (Mat 5:1-2).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:7
Fil 4:7
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?