Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPierwsze księgi Mojżeszowe które zową językiem greckim Genesis a po polsku Początkiem albo Rodzajem
1Tedy pod wieczór przyszli oni dwa aniołowie do Sodomy, a Lot siedział w bramie Sodomskiej, gdy je tedy ujzrał, wstawszy szedł przeciwko nim i ukłonił się im aż do ziemie. 2I rzekł: Panowie moi, proszę was, zstąpcie do domu służebnika swego, a bądźcie tu na noc i umyjcie nogi swe; potym rano wstawszy pójdziecie w drogę swą. Którzy odpowiedzieli: Nie chcemy, ale będziem nocleg mieć na ulicy. 3Ale on przynucił je ktemu, iż wstąpili do niego, które jako skoro w dom weszli, częstował napiekszy prze nie chleba przaśnego, i jedli. 4Ale pierwej niż poszli spać ludzie z miasta Sodomy obstąpili dom, tak młodzi jako i starzy i wszytko pospólstwo aż prawie do jednego. 5A zawoławszy Lota mówili: Gdzie są ci mężowie, którzy na noc przyszli do ciebie? Wywiedź je do nas, abychmy je poznali. 6Tedy Lot szedł do nich aż ku drzwiam i zamknął je za sobą. 7I rzekł: Proszę, bracia moi, nie czyńcie nic złego. 8Oto mam dwie córce, które jeszcze męża nie znają, wywiodę je teraz ku wam, czyńcież z niemi co się wam podoba, jedno tylko mężom tym gwałtu żadnego nie czyńcie, abowiem dlatego weszli pod obronę dachu mego. 9Tedy mu oni rzekli: Idź stąd precz. A potym jęli mówić: Ten sam przyszedł tu gościem, izaż on ma nas sądzić? A przetoż teraz gorzej się iście z tobą stanie a niż z niemi. Uczynili tedy gwałt wielki Lotowi, tak iż drzwi do domu wyłamować poczęli. 10Ale mężowie oni wyciągnąwszy ręce swe, porwali Lota do siebie do domu i zawarli drzwi. 11A męże one, co byli u drzwi u domu, pozarażali ślepotą od namniejszego aż do nawiętszego, tak iż prawie ustali nie mogąc drzwi znaleźć. 12Tedy mężowie oni rzekli do Lota: Maszli tu jeszcze kogo, albo zięcia swego, albo syny, albo i dziewki swoje, albo też i co swego w mieście? Wyprowadź to z miejsca tego. 13Abowiem rozborzemy miejsce to, gdyż wielki krzyk ich przyszedł aż do Pana. I posłał nas Pan, abyśmy je wytracili. 14Tedy wyszedłszy Lot mówił do zięciów swoich, którzy mieli spojmować dziewki jego: Wstańcie a wynidźcie z miejsca tego. Abowiem Pan z gruntu podwróci miasto to. Ale się jem zdało jakoby śmiechem z niemi mówił. 15Gdy się tedy zarza okazować poczęła, aniołowie przynukawali Lota mówiąc: Wstań, a weźmi żonę swą i dwie córce twe, które tu są, abyś nie zginął w tej pomście miasta tego. 16A gdy się on ociągał, mężowie oni wziąwszy go z żoną i ze dwiema córkami jego za ręce, abowiem mu Pan folgował, wywiedli go precz z miasta. 17Tamże gdy je wywiedli rzekł jeden: Jesliż chcesz zachować zdrowie twe, nie oglądajże się nazad, ani postawaj na tych wszytkich równinach, uciekaj rychlej na górę byś nie zginął. 18Tedy Lot odpowiedział: Proszę panie mój niechaj tak nie będzie. 19Oto ja, sługa twój, gdyżem teraz znalazł łaskę u ciebie, a okazałeś znamienicie miłosierdzie swe przeciw mnie zachowywając zdrowie moje. Jać iście na tę górę wnidź nie mogę, żeby mię zginienie to dojdź nie miało, abych nie umarł. 20Ale tu jest miasteczko niedaleko, do którego uciec mogę, tam ja teraz ujdę, abych tak zdrowia swego ratował. A wszak jest barzo maluczkie. 21Tedy rzekł do niego: I w tym ja wysłuchałem ciebie, nie podwrócę miasteczka, o które mię prosisz. 22Kwap że się, a uciekaj tam, abowiem ja nic uczynić nie mogę, aż ty tam ujdziesz. A przetoż miasteczko ono było nazwane Segor. 23Gdy tedy słońce wschodziło przyszedł Lot do Segor. 24Tedy Pan spuścił z nieba na Sodomę i Gomorrę siarkę i ogień od Pana. 25I podwrócił z gruntu miasta ony i wszytki równie społu z mieszczany i także wszytki urodzaje ziemie. 26Ale żona Lotowa obejzrała się nazad i obróciła się w solny słup. 27Rano tedy Abraham wstał do miejsca, kędy stał przed Panem. 28I poźrzał ku Sodomie i Gomorze i ku onym wszytkiem równiam, tedy widział dym wychodzący z ziemie, jakoby dym z pieca. 29A gdy już Bóg podwrócił miasta na onych równiach, rozpomniał na Abrahama i wybawił Lota z onego zginienia miast tych, co w nich mieszkał. 30Potym wyszedł Lot z Segor i mieszkał na górze i dwie córce jego z nim, abowiem się bał mieszkać w Segor, ale mieszkał w jaskini i dwie córce jego z nim. 31Tedy starsza rzekła do młodszej: Ociec nasz już jest stary, a nie masz nikogo w tej ziemi, co by się zszedł z nami, jako jest zwyczaj po wszytkiej ziemi. 32Podźwa, a opojwa ojca swego winem i będziemy z nim spać, abychmy zachowali potomstwo z ojca naszego. 33Opoiły tedy winem ojca swego na onę noc. A starsza przyszedszy spała z ojcem swym, ale on nie czuł kiedy się układła i kiedy wstała. 34Nazajutrz potym rzekła starsza ku młodszej: Jaciem przeszłej nocy z ojcem swym spała, upojwasz go winem jeszcze i dziś na noc, a ty też idzi i śpi z nim, abychmy tak z ojca naszego potomstwo zachowali. 35Tedy na onę noc upoiły winem ojca swego. A młodsza przyszedszy spała z nim, ale też on nie czuł kiedy się układła i kiedy wstała. 36Tamże ony dwie córce Lotowe poczęły z ojca swego. 37I starsza porodziła syna, a wezwała imię jego Moab, z którego poszli Moabitowie, którzy jeszcze i do tego czasu trwają. 38Także i młodsza porodziła syna, którego nazwała Benammi, od którego poszedł naród Ammonitów, którzy jeszcze są do dzisiejszego czasu.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wysławiam cię za to, że cudownie mnie stworzyłeś. Cudowne są dzieła twoje I duszę moją znasz dokładnie.
Ps 139:14
Ps 139:14
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Marek wspomina o tym jak Jezus powiedział że 2 wróble sprzedawane są za miedzianą monetę (jeden grosz) (Mat 10:29). Jednakże z relacji Łukasza o słowach Jezusa wynika że to byłby dobry interes gdyby udało nam się kupić 5 wróbli za taką cenę. Z jego relacji wynika że kosztowały one tylko 2 miedziane monety (2 grosze) (Łuk 12:6-7)!
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Ale gdy się objawiła dobroć i miłość do ludzi Zbawiciela naszego, Boga, Zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego,
Tyt 3:4-5
Tyt 3:4-5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?