Tytuł oryginalnyPierwsze księgi kroniki które też paralipomenon zową
1Przynióższy tedy skrzynię Bożą, postawili ją w pośrodku namiotu, który jej był Dawid rozbił i czynili ofiary palone i spokojne przed Bogiem. 2Potym Dawid po onych ofiarach palonych i spokojnych, błogosławił ludowi w imię Pańskie. 3I rozdzielił wszytkim Izraelitom, tak mężom, jako i niewiastom, po bochenku chleba, po sztuce mięsa i po flaszy wina. 4A postanowił przed skrzynią Pańską niektóre z Lewitów, aby służyli przypominając, wyznawając i chwaląc Boga izraelskiego. 5Przedniejszy był Azaf, a po nim Zachariasz, Jahiel, Semiramot, Jehiel, Matatiasz, Eliab, Banajasz, Obededom. A Jehiel grał na instrumenciech i na arfach, a Azaf na cymbalech. 6A Banajasz i Jahazjel kapłani z trąbami ustawicznie byli przed skrzynią przymierza Bożego. 7Dnia tedy onego naprzód to ustawił Dawid, aby Pan był chwalon przez Azafa i bracią jego. 8Chwalcie Pana, wzywajcie imienia jego, a rosławiajcie miedzy narody sprawy jego. 9Zaśpiewajcie jemu w psalmiech, a mówcie o wszytkich jego dziwnych rzeczach. 10Chlubcież się imieniem świętem jego, a niech się serce tych rozwesela, którzy Pana szukają. 11Szukajcie Pana i wielmożności jego, a zawżdy szukajcie obliczności jego. 12Rospomnicie na dziwne sprawy jego, które uczynił i na cuda jego i na sądy ust jego. 13Potomkowie Izraelscy są sługami jego, a synowie Jakubowi wybranymi jego. 14On jest Pan, Bóg nasz, którego sądy po wszej ziemi są. 15Pamiętajcie wiecznie na przymierze jego i na słowo, które rozkazał do tysiącznego pokolenia. 16Którem przyrzekł Abrahamowi i na przysięgę, którą uczynił Izaakowi. 17I podał to Jakubowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną. 18Mówiąc: Podam ci ziemię chananejską na dział dziedzictwa waszego. 19Gdy byli w małej liczbie, a przez krótki czas byli przychodniami w niej. 20Chodząc od narodu do narodu i od królestwa do królestwa do ludu inszego. 21Nie dopuścił żadnemu, aby je uciskać miał i króle dla nich karał. 22Nie dotykajcie się pomazańców moich, a prorokom moim złości nie czyńcie. 23Zaśpiewajcie Panu obywatele wszej ziemie, powiedając na każdy dzień zbawienie jego. 24Przepowiedajcie miedzy pogany chwałę jego i po wszech narodziech dziwne sprawy jego. 25Abowiem wielki jest Pan i barzo chwalebny i straszliwy nad wszytki bogi. 26Gdyż wszyscy bogowie pogańscy są bałwany, a Pan niebiosa sprawił. 27Wyznanie chwały jest przed nim, a wielmożność i wesele na miejscu jego. 28Oddawajcie Panu wy narodowie, oddawajcie Panu chwałę i możność. 29Oddawajcie chwałę Panu i imieniowi jego, oddawajcie dary a przychodźcie przed obliczność jego, kłaniajcie się Panu w zacnym przybytku jego. 30Drżycie przed nim wszyscy mieszkający na ziemi, gdyż on tak świat umocnił, iż się nie porusza. 31Niech się niebiosa uweselą, a ziemia niech się rozraduje, a niech mówią w narodziech: Pan jest królem. 32Niech morze i ze wszytkim co w nim jest szumi, a pola ze wszytkim co na nich jest, niech się rozradują. 33Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem, abowiem przyszedł, aby ziemię sądził. 34Pochwalcie Pana, abowiem jest dobry, a miłosierdzie jego trwa na wieki. 35A mówcie: O Boże, nasz zbawicielu! Zachowaj nas i zgromadź nas, a wyrwi nas od poganów, żebyśmy imię twoje święte wielbili i chlubili się w twojej chwale. 36Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg izraelski, od wieku i aż na wieki. A tak rzekł lud: Amen. I chwalili Pana. 37I zostawił tam Dawid przed skrzynią Pańską Asafa i bracią jego, aby służyli przed skrzynią ustawicznie każdy dzień. 38K temu uczynił odźwiernemi Obededoma i bracią jego, których było sześćdziesiąt i ośm, a k temu jeszcze Obededoma, syna Jedytunowego i Hosę. 39A Sadoka zostawił kapłana z bracią jego, kapłani przed przybytkiem Pańskim na miejscu wysokiem w Gabaon. 40Aby czynili palone ofiary Panu na ołtarzu palonych ofiar zawsze rano i odwieczora, wedle tego wszytkiego, co jest napisano w zakonie Pańskim, który przykazał Izraelowi. 41A z nimi Hemana i Jedytuna i insze obrane, którzy byli mianowicie naznaczeni, aby chwalili Pana, iż miłosierdzie jego trwa na wieki. 42Tenże Heman i Jedytun z onymi byli, aby trąbili i grali na cymbalech, a śpiewali na wszytkich instrumenciech śpiewania Bożego. A synowie Jedytuna odźwiernemi zostali. 43Potym lud wszytek odszedł, każdy do domu swego. A Dawid wrócił się, aby błogosławił domowi swemu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?