Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPierwsze Księgi Królewskie które są trzecie według Łacinników
1Czasu onego miał Nabot Jezraelita winnicę w Jezrael podle dworu Achaba, króla w Samarjej. 2Tedy rzekł Achab ku Nabotowi: Daj mi winnicę swą, abych miał z niej gród dla jarzyn, abowiem mi prawie przyległ ku domowi, a ja tobie za nię dam iną winnicę lepszą, aboć za nie dam pieniądze, jeślić się tak będzie podobało. 3Odpowiedział Nabot: Nie daj tego Panie Boże, abych ja tobie miał dać dziedzictwo ojców moich. 4A przetoż Achab przyszedł do domu frasując i gniewając się na Nabota Jezraelitę, iż go tak odprawił tymi słowy, a iż mu nie chciał dać dziedzictwa ojców swych. I układłszy się na łożu swym, a obrócił się do ściany, ani jadł chleba. 5Tedy ku niemu przyszła Jezabel, żona jego, pytając przecz się tak frasuje, a nie chce nic jeść. 6Który tak rzekł do niej: Mówiłem z Nabotem Jezraelitą, aby mi przedał za pieniądze winnicę swą, abo ze mną na lepszą frymarczył. Ale on mi powiedział, że mi jej dać nie chce. 7Rzekła tedy Jezabel, żona jego: I takżeś ty rządny w królestwie izraelskim? Wstań i jedz, a bądź dobrej myśli, abowiem ja tobie dam winnicę Nabota Jezraelity. 8A tak napisała listy imieniem Achabowym, zapieczętowawszy je sygnetem królewskim i posłała je do starszych, a do przełożonych miasta onego, kędy mieszkał Nabot. 9A napisała on list w ty słowa: Zapowiedzcie post, a postawcie Nabota na nawyższym miejscu miedzy ludem. 10Postawcież dwu mężu przewrotnych przeciw niemu, którzy by nań świadczyli, iż złorzeczył Bogu i królowi. A tak go wywiedzcie a ukamionujcie, aby umarł. 11I uczynili tak oni starszy i przełożeni, którzy mieszkali w onym mieście na rozkazanie Jezebele, jako była napisała w liściech swych, które posłała do nich. 12A zapowiedziawszy post, postawili Nabota na nawyższym miejscu miedzy ludem. 13Przyszli potym dwa mężowie przewrotni i stanęli przeciw jemu, a świadczyli nań przed wszytkim ludem, iż Nabot złorzeczył Bogu i królowi. A tak go wywiódszy z miasta, ukamionowali i umarł. 14Posłali potym do Jezebele opowiedając: Iż ukamionowan i umarł Nabot. 15A gdy usłyszała, że jest ukamionowan i umarł, rzekła do Achaba: Wstań a weźmi winnicę Nabota Jezraelity, który ci spuścić nie chciał za pieniądze twoje, abowiem jużci nie żyw, ale umarł. 16To Achab usłyszawszy, że umarł Nabot, wstał a szedł do winnice jego, aby ją otrzymał. 17Zatym Pan rzekł do Eliasza Tezbity tymi słowy: 18Idź przeciwko Achabowi, królowi izraelskiemu, który jest w Samarjej, otoć jest w winnicy Nabatowej, do której szedł, aby ją otrzymał. 19I mów do niego w ty słowa: Tak mówi Pan: A jużeś zabił i dostałeś? Powiedzże mu nad to: Takci dał powiedzieć Pan: Na miejscu tym, na których lizali psi krew Nabotowę, będą też lizali krew twoję. 20Ale Achab rzekł do Eliasza: A jużeś mię nalazł nieprzyjacielu mój? A on mu odpowiedział: Nalazłem, abowiemeś się ty na to udał, abyś czynił złość przed Panem. 21Otóż ja na cię przywiodę wszytko złe, a odejmę i wytracę z domu Achabowego, aż do namniejszego szczenięcia, tak to co jest na miejscach obronnych, jako i gdzie indziej w Izraelu. 22A uczynię dom twój, jako dom Jeroboama, syna Nabatowego i jako dom Baazy, syna Achie, przeto iżeś mię poruszył w gniew, a przywiodłeś ku grzechu Izraela. 23A o Jezebeli też Pan także kazał powiedzieć, że ją psi zjedzą na wale Jezraelowym. 24Tego, który umrze z domu Achabowego w mieście, zjedzą psi, a tego, który umrze na polu, zjedzą ptacy powietrzni. 25Aleć jeszcze nie był nikt jako Achab, któryby się tak na to udał dopuszczać się złości przed Panem, a którego jeszcze poduszcza Jezabel, żona jego. 26Abowiem się dopuścił rzeczy barzo obrzydłej, chodząc za bałwany, tak wszytko jako czynili Amorejczycy, które wygnał Pan przed syny izraelskimi. 27Ty słowa gdy usłyszał Achab, rozdarł na sobie odzienie swoje, a włożywszy wór na się, pościł i leżał w worze, a chodził pomaluczku. 28Tedy rzekł pan do Eliasza Tezbity, tym słowy: 29Widziałeś jako się Achab upokorzył przede mną? A prze tę jego pokorę, nie przywiodę nań nieszczęścia za żywota jego. Ale to nieszczęście przywiodę za syna jego na dom jego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Na to rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, wytrwajcie, a zobaczycie pomoc Pana, której udzieli wam dzisiaj! Egipcjan, których dzisiaj oglądacie, nie będziecie już nigdy oglądali.
II Mojż 14:13
II Mojż 14:13
W Chrystusie
Nie bacząc na fałszywych braci, którzy po kryjomu zostali wprowadzeni i potajemnie weszli, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie, żeby nas podbić w niewolę...
Gal 2:4
Gal 2:4
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Adam i Kain zostali ukarani za swój grzech oboje w ten sam sposób: zostali wygnani (I Mojż 3:23-24, I Mojż 4:11-16).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka,
Rzym 1:16
Rzym 1:16
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?