Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPierwsze Księgi Królewskie które są trzecie według Łacinników
1Tedy Roboam szedł do Sychem, gdzie się tam był zebrał lud, aby go postanowili królem. 2Co gdy usłyszał Jeroboam, syn Nabatów, który był do Egiptu uciekł przed królem Salomonem, a tamże przemieszkawał. 3A przetoż posłali poń a wezwali go, a także Jeroboam i ze wszytkim izraelskim zgromadzeniem przyszli, a mówili do Roboama tymi słowy. 4Ociec twój ociążał nas jarzmem ciężkiem, ale ty teraz ulży nam co z takowego srogiego niewolstwa ojca twego i z tego tak ciężkiego jarzma, które on kładł na nas, a my tobie służyć będziem. 5Tedy on dał odpowiedź: Odejdźcież teraz, a po trzech dni wrócicie się do mnie. I także lud odszedł. 6I wszedł król Roboam w radę z starszemi, którzy bywali w radzie ojca jego Salomona za jego żywota, mówiąc do nich: Co wy radzicie, jakobych miał dać odpowiedź ludowi? 7A oni mu tak odpowiedzieli: Jeśli dziś w tym pozwolisz ludowi temu, a posłuchasz ich i dasz im odpowiedź, podle ich myśli, tedyć oni będą sługami po wszytki czasy. 8Ale on opuściwszy radę starszych, którą mu podali, wszedł w radę z młodymi, którzy z nim rośli, a którzy przy nim bywali. 9I rzekł do nich: A wy co mi radzicie, jakimibych słowy miał odpowiedzieć ludowi temu, którzy oto mówią, abych im ulżył jarzma, które włożył na nie ociec mój? 10Tedy mu rzekli oni młodzieńcy, którzy z nim rośli: Tak dasz odpowiedź ludowi temu, który mówi do ciebie: Ociec twój ociążył nas ciężkim brzemieniem, a tak go ty nam chciej ulżyć. To co jest we mnie namniejszego, tedy więcsze jest niż biodra ojca mojego. 11A przetoż acz was ociec mój ociążał ciężkiem brzemieniem, ale ja przydam tym więcej. Ociec mój chlustał was biczmi, ale ja was będę chlustał głogiem. 12A tak Jeroboam i wszytek lud przyszli do Roboama dnia trzeciego, tak jako im był rozkazał, aby po trzecim dniu przyszli ku niemu. 13A król dał srogą odpowiedź ludowi, opuściwszy radę starszych, którą mu podawali. 14Owszem wedle rady młodzieńców mówił do nich tymi słowy: Ociec mój uciążał was jarzmem ciężkim, ale ja wam jeszcze przydam tym więcej. Ociec mój chlustał was biczmi, ale ja was będę chlustał głogiem. 15I nie chciał zezwolić król ludowi, gdyż się to działo z przyczyny Pańskiej, aby był dosyć uczynił słowu swemu, które był powiedział przed Achiasza Sylonickiego do Jeroboama, syna Nabatowego. 16A gdy widział wszytek lud izraelski, że ich król wysłuchać nie chciał, odpowiedzieli mu tymi słowy: Cóż my mamy za dział z Dawidem, a co za dziedzictwo jest nam w synu Izajowem? Idźcież Izraelczycy do przybytków swoich, a ty też o Dawid opatrz dom swój. A także się rozeszli Izraelczycy do namiotów swoich. 17A tak Roboam królował nad syny izraelskimi, którzy mieszkali w mieściech judzkich. 18I posłał król Roboam Adorama, poborcę swego, którego wszytek lud izraelski ukamionował i także umarł. A król Roboam wsiadszy rychło na wóz, uciekł do Jeruzalem. 19I odstąpili Izraelczycy od domu Dawidowego, aż i do tego dnia. 20A gdy usłyszał wszytek lud izraelski, iż się wrócił Jeroboam, posłali a wezwali go do zgromadzenia i postanowili go królem nad wszytkim Izraelem, a z domem Dawidowym nie zostało jedno samo pokolenie Juda. 21Po tym Roboam przyszedszy do Jeruzalem, zebrał wszytek dom Juda i pokolenie Beniaminowe sto i ośmdziesiąt tysięcy mężów przebranych ku bojowi, chcąc walczyć z domem izraelskim, a chcąc pod się podbić królestwo, gdyż był synem Salomonowym. 22I rzekł Bóg do Semejasza, męża Bożego tymi słowy: 23Mów do Roboama, syna Salomonowego, króla judzkiego i do wszytkiego Judy i Beniamina tymi słowy: 24Nie wyciągajcie, abyście walczyć mieli przeciw braciej swej synom izraelskim, ale się każdy wróć do domu swego, abowiem ta rzecz zstała się przez mię. I byli posłuszni rozkazaniu Pańskiemu, a wrócili się i rozeszli na słowo jego. 25Ale Jeroboam zbudował Sychem na górze Efraim i mieszkał w nim. A stamtąd wyszedłszy pobudował Fanuel. 26Potym sobie tak myślił Jeroboam: Oto się teraz zasię wróci królestwo w dom Dawidów. 27Jeśliż lud ten pójdzie sprawować ofiar do Jeruzalem w domu Pańskim, obróci się serce ludu tego do Roboama, pana ich, króla judzkiego, a zabiwszy mię przystaną do niego. 28A tak wszedszy w radę uczynił dwa cielca złote i mówił do nich: Już więcej nie chodźcie do Jeruzalem, oto są bogowie twoi o Izraelu, którzy cię wywiedli z ziemie egiptskiej. 29I postawił jednego w Betel, a drugiego w Dan. 30A tak się on postępek obrócił w grzech, gdyż szedł lud za drugim, aż do Dan. 31Uczynił też kaplicę na górze i postanowił kapłany niektóre z pospólstwa, którzy nie byli z pokolenia Lewi. 32Nad to Jeroboam zapowiedział święto miesiąca ósmego, dnia piętnastego tegoż miesiąca, według święta, które było w Juda i ofiarował na ołtarzu, a czynił tak równie w Betel, ofiary czyniąc cielcom, które uczynił, a postanowiwszy kapłany tamże w kaplicach, które pobudował. 33Sprawował też ofiary na ołtarzu, który postawił w Betel dnia piętnastego miesiąca ósmego, onegoż miesiąca jako umyślił i postanowił święto synom izraelskim, a przystąpił do ołtarza, aby kadził.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:7
Fil 4:7
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?