„Jakoż sprwiedliwa jest, abym ja to rozumiał o was wszystkich, dlatego iż was mam w sercu mojem i w więzieniu mojem, i w obronie, i w utwierdzeniu Ewangielii, was, mówię, wszystkich, którzy jesteście ze mną uczestnikami łaski.”

Biblia Gdańska (1632): Filipensów 1,7

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: 1 Księga Królewska 11:9

Tytuł oryginalny
Pierwsze Księgi Królewskie które są trzecie według Łacinników
1Tedy król Salomon rozmiłował się wiele niewiast postronnych, tak córki faraonowej jako moabskich, edomskich, sydońskich i hetejskich. 2Z tych narodów, o których Pan powiedział synom izraelskim: Nie wchodźcie w powinowactwo z nimi, ani się oni niechaj nie spowinowacają z wami, abowiemci odwiodą serca wasze za bogi swemi, a wżdy się z nimi Salomon łączył w miłości. 3A tak miał żon przedniejszych siedmset, a założnic trzysta, które niewiasty uwiodły serce jego. 4A gdy już był zeszłym w leciech Salomon, żony jego uwiodły serce jego za bogi cudzemi tak, iż nie trwał z całem sercem przy Panu, Bogu swoim, jako Dawid, ociec jego. 5Ale chwalił Astoret boginię sydońską i Milcha, obrzydłego bałwana ammonickiego. 6A tak Salomon dopuścił się złości przed Panem, ani chodził do końca za nim jako Dawid, ociec jego. 7I zbudował Salomon kaplice Chamosowi, obrzydłemu bałwanowi moabskiemu, na górze przeciw Jeruzalem i Molochowi także, sprośnemu bałwanowi ammonickiemu. 8I także uczynił żonom swym cudzoziemkom, które kadziły i ofiary sprawowały bogom swoim. 9A przetoż się Pan rozgniewał na Salomona, przeto iż serce jego odstąpiło od Pana, Boga izraelskiego, który się mu był po dwakroć ukazał. 10I rozkazał mu około tego, aby nie chodził za bogi cudzemi, wszakoż on nie strzegł tego, co mu Pan kazał. 11Tedy Pan rzekł ku Salomonowi: Przeto iżeś się tego dopuścił nie strzegąc przymierza mego, ani wyroków, którem rozkazał tobie, rozerwę królestwo od ciebie, a dom je słudze twojemu. 12A wszakoż za twego żywota nie uczynię tego dla ojca twego Dawida, ale je oderwę z ręki synowi twojemu. 13Lecz nie wszytkiego królestwa oderwę, ale dam jedno pokolenie synowi twemu dla Dawida, służebnika mego i dla Jeruzalem, którem sobie obrał. 14A przetoż wzbudził Pan nieprzyjaciela przeciw Salomonowi, Adad Edomczyka z narodu królewskiego, który był w Edom. 15Abowiem, gdy Dawid był w Edom, Joab, hetman rycerstwa, szedł sprawować pogrzeb pobitym i pomordował mężczyzny w Edom. 16I mieszkał tam Joab przez sześć miesięcy ze wszytkiemi Izraelczyki, aż wymordował wszytki mężczyzny w Edom. 17Ale Adad uciekł sam z kilkiem mężów edomskich, co służyli ojcu jego i uszli do Egiptu. A jeszcze Adad był dzieciątkiem maluczkiem. 18Który wyszedszy z Madian przyszli do Faran, a wziąwszy z sobą stamtąd kilka mężów przyszli do Egiptu do faraona, króla egiptskiego, który mu dał dom i potrzeby ku żywności, a dał mu ku temu osobną ziemię. 19A tak Adad przyszedł ku wielkiej łasce u faraona, tak iż mu dał za żonę siostrę żony swej, rodzoną siostrę księżny Tafnes. 20I porodziła mu siostra Tafnes Jenubata, syna, którego Tafnes odchowała w domu króla faraona i był Jenubat w domu królewskim miedzy syny faraonowemi. 21A gdy Adad usłyszał w Egipcie, iż zasnął Dawid z ojcy swemi, a iż też umarł Joab, hetman rycerstwa, rzekł do faraona: Puść mię, abym szedł do ziemi swojej. 22Któremu faraon odpowiedział: Czegożci u mnie nie dostawa, iż chcesz idź do ziemie swojej? A on mu rzekł: Nie masz nic, jedno chcę, abyś ty mnie puścił. 23K temu wzbudził nań Bóg nieprzyjaciela Rezona, syna Eliadowego, który był uciekł do Adarezera, króla Soby, pana swego. 24A ten był do siebie zebrał lud, a był książęciem wojska, gdy je mordował Dawid i uszli do Damaszku, a mieszkali tam, postanowiwszy go królem nad Damaszkiem. 25I był nieprzyjacielem Izraelczykom po wszytek czas Salomonów, oprócz szkód, które też Adad uczynił trapiąc Izraelity, a królował w Syrjej. 26Przytym Jeroboam, syn Nabata Efratejczyk z Saredy, którego matka była wdową, a zwano ją Serwa, ten będąc sługą Salomonowym, podniósł przeciwko królowi rękę swą. 27A tać była przyczyna, dla której się oborzył przeciwko królowi, iż Salomon, gdy budował Mello, zabudował dziurę w mieście Dawida, ojca swego. 28A Jeroboam był człowiek mężny, którego widząc Salomon, iż był młodzieniec godny ku każdej sprawie, uczynił go przełożonym nad podatki wszytkiego domu Józefowego. 29Tegoż czasu, gdy Jeroboam wyszedł z Jeruzalem, potkał się z nim w drodze prorok Achiasz Sylonitczyk, a miał na sobie płaszcz nowy i nie byli jedno sami dwa na polu. 30Tedy Achiasz zjąwszy on płaszcz nowy, co miał na sobie, rozdarł ji na dwanaście sztuk. 31I rzekł do Jeroboama: Weźmi sobie ty dziesięć sztuk, abowiem takci powieda Pan, Bóg izraelski: Oto ja oderwę królestwo z rąk Salomonowych, a dam tobie dziesięcioro pokolenie. 32Tylkoż mu jedno zostawię dla Dawida, sługi mojego i dla Jeruzalem miasta, którem obrał ze wszytkiego pokolenia izraelskiego. 33A to dlatego, iż oni mnie opuścili, a chwalili Astarotę, boginią sydońską, Chamosa, boga moabskiego i Milchę, boga ammonickiego, a nie chodzili drogami moimi, ani dosyć czynili temu, co się mnie podobało, ano strzegli wyroków i sądów moich, jako Dawid, ociec jego. 34A wszakoż ja nie odejmę królestwa jego, owszem go postanowię książęciem po wszytki dni żywota jego, dla Dawida, sługi mego, któregom ja obrał, iż on strzegł rozkazania mego i wyroków moich. 35Ale z rąk syna jego wezmę królestwo i dam je tobie, to jest dziesięcioro pokolenie. 36A synowi jego dam pokolenie jedno, aby był światłością Dawidowi, służebnikowi memu, po wszytek czas przede mną w Jeruzalem mieście, którem ja obrał sobie, aby tam było imię moje. 37A ciebie wezmę i będziesz królował nad wszytkiem, jakoć się podobać będzie, a będziesz królem nad Izraelem. 38Nad to jeśli słuchać będziesz wszytkiego, co ja rozkazuję tobie, a będziesz chodził drogami moimi, czyniąc temu dosyć, co się mnie podoba, strzegąc wyroków moich i rozkazania mojego, jako czynił Dawid, służebnik twój, tedy ja będę z tobą, a zbudujęć dom mocny, jakom zbudował Dawidowi i podam ci Izrael. 39I dlatego trapić będę potomstwo Dawidowe, a wszakoż nie po wszytki czasy. 40A tak Salomon przeto chciał zabić Jeroboama, ale on uciekł do Egiptu, do Sesaka, króla egiptskiego i był tam, aż do śmierci Salomonowej. 41Wszytki tedy ine sprawy Salomonowe, którekolwiek czynił i mądrość jego, wypisane są w księgach spraw Salomonowych. 42A wszytek czas, jako długo Salomon królował w Jeruzalem nad Izraelem, było czterdzieści lat. 43Zasnął potym Salomon z ojcy swoimi i pogrzebion jest w mieście Dawida, ojca swego, a królował po nim Roboam, syn jego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Bo obietnice Boże, ile ich było, w nim znalazły swoje "Tak"; dlatego też przez niego mówimy "Amen" ku chwale Bożej.
II Kor 1:20

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Ismael został obrzezany dopiero w wieku 13 lat (I Mojż 17:25).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

To powiedziałem wam, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat.
Jan 16:33


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić