Biblia Gdańska (1881)
Księga: Psalmów 73:4
73:1

Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.
73:2

Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,
73:3

Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
73:4

Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.
73:5

W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
73:6

Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
73:7

Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
73:8

Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
73:9

Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.
73:10

A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,
73:11

Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
73:12

Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
73:13

Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.
73:14

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.
73:15

Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
73:16

Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;
73:17

Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.
73:18

Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.
73:19

Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
73:20

Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.
73:21

Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
73:22

Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
73:23

A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
73:24

Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
73:25

Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
73:26

Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.
73:27

Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.
73:28

Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.