Biblia Gdańska (1881)
Księga: Psalmów 119:8
119:1

Błogosławieni, którzy żyją bez nagany, którzy chodzą w zakonie Pańskim,
119:2

Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
119:3

I którzy nie czynią nieprawości, ale chodzą drogami jego.
119:4

Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
119:5

Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
119:6

Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
119:7

Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
119:8

Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
119:9

Jakim sposobem oczyści młodzieniec ścieszkę swoję? Gdy się zachowa według słowa twego.
119:10

Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
119:11

W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
119:12

Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
119:13

Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
119:14

W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
119:15

O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
119:16

W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
119:17

Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
119:18

Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
119:19

Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
119:20

Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
119:21

Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
119:22

Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
119:23

I książęta zasiadają, a mówią przeciwko mnie; wszakże sługa twój rozmyśla w ustawach twoich.
119:24

Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
119:25

Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
119:26

Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
119:27

Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
119:28

Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
119:29

Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
119:30

Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.
119:31

Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
119:32

Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.
119:33

Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
119:34

Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
119:35

Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
119:36

Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
119:37

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
119:38

Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
119:39

Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
119:40

Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
119:41

Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
119:42

Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
119:43

A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
119:44

I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
119:45

A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.
119:46

Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
119:47

Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
119:48

Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.
119:49

Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
119:50

Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
119:51

Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
119:52

Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
119:53

Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
119:54

Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
119:55

Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
119:56

Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
119:57

Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.
119:58

Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
119:59

Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
119:60

Śpieszę się, a nie omieszkuję przestrzegać rozkazań twoich.
119:61

Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
119:62

O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.
119:63

Jestem towarzyszem wszystkich, którzy się ciebie boją, i tych, którzy przestrzegają przykazań twoich.
119:64

Panie! pełna jest ziemia miłosierdzia twego; nauczże mię ustaw twoich.
119:65

Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
119:66

Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
119:67

Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
119:68

Dobryś ty i dobrotliwy; nauczże mię ustaw twoich.
119:69

Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
119:70

Serce ich zatyło jako sadło; ale się ja zakonem twoim cieszę.
119:71

Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.
119:72

Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.
119:73

Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
119:74

Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
119:75

Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
119:76

Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
119:77

Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
119:78

Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
119:79

Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
119:80

Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
119:81

Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
119:82

Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
119:83

Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
119:84

Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
119:85

Pyszni pokopali mi doły, co nie jest według zakonu twojego.
119:86

Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
119:87

Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
119:88

Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
119:89

O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
119:90

Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
119:91

Według rozrządzenia twego trwa to wszystko aż do dnia tego; wszystko to zaiste jest ku służbie twojej.
119:92

By był zakon twój nie był kochaniem mojem, dawnobym był zginął w utrapieniu mojem.
119:93

Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
119:94

Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
119:95

Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
119:96

Wszelkiej rzeczy koniec widzę; ale przykazanie twoje bardzo szerokie.
119:97

O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
119:98

Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.
119:99

Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
119:100

Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
119:101

Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
119:102

Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
119:103

O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
119:104

Z przykazań twoich nabyłem rozumu: przetoż mam w nienawiści wszelką ścieszkę obłędliwą.
119:105

Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.
119:106

Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
119:107

Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
119:108

Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
119:109

Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
119:110

Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
119:111

Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
119:112

Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
119:113

Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
119:114

Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
119:115

Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
119:116

Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
119:117

Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
119:118

Podeptałeś wszystkich, którzy się obłądzili od ustaw twoich; albowiem jest kłamliwa zdrada ich.
119:119

Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
119:120

Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
119:121

Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
119:122

Zastąp sam sługę twego ku dobremu, aby mię hardzi nie potłoczyli.
119:123

Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
119:124

Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
119:125

Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
119:126

Czasci już, abyś czynił Panie! albowiem wzruszono zakon twój.
119:127

Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
119:128

Przeto, że wszystkie przykazania twoje, wszystkie prawdziwe być uznaję, a wszelkie ścieżki obłędliwe mam w nienawiści.
119:129

Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
119:130

Początek słów twoich oświeca i daje rozum prostakom.
119:131

Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
119:132

Wejżyjże na mię, a zmiłuj się nademną weaług prawa tych, którzy miłują imię twoje.
119:133

Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
119:134

Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
119:135

Rozświeć nad sługą twoim oblicze twoje, a naucz mię ustaw twoich.
119:136

Strumienie wód płyną z oczów moich dla tych, którzy nie strzegli zakonu twego.
119:137

Sprawiedliwyś ty, Panie! i prawdziwy w sądach twoich.
119:138

Przykazałeś sprawiedliwe świadectwa twoje, i wielce prawdziwe.
119:139

Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
119:140

Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
119:141

Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
119:142

Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
119:143

Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
119:144

Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
119:145

Wołam ze wszystkiego serca, wysłuchajże mię, o Panie! a będę strzegł ustaw twoich.
119:146

Wołam do ciebie, zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
119:147

Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
119:148

Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.
119:149

Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
119:150

Przybliżają się, którzy naśladują złości, ci, którzy się od zakonu twego oddalili.
119:151

Bliskoś ty jest, Panie! a wszystkie przykazania twoje są prawdą.
119:152

Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
119:153

Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
119:154

Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
119:155

Dalekoć jest od niezbożników zbawienie; bo się nie badają o ustawach twoich.
119:156

Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.
119:157

Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
119:158

Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
119:159

Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
119:160

Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
119:161

Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
119:162

Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
119:163

Ale nienawidzę kłamstwa, i brzydzą się niem; ale zakon twój miłuję.
119:164

Chwalę cię siedm kroć przez dzień, dla sądów twoich sprawiedliwych.
119:165

Pokój wielki dajesz tym, którzy miłują zakon twój, a nie doznawają żadnego obrażenia.
119:166

Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
119:167

Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
119:168

Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
119:169

Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
119:170

Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
119:171

Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
119:172

Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
119:173

Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
119:174

Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
119:175

Żyć będzie dusza moja, i będzie cię chwaliła, a sądy twoje będą mi na pomocy.
119:176

Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.