Biblia Gdańska (1881)
Księga: Ijobowa 20:27
20:1

A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:
20:2

Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.
20:3

Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.
20:4

Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
20:5

Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
20:6

By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
20:7

A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?
20:8

Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.
20:9

Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.
20:10

Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.
20:11

Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.
20:12

A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;
20:13

Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:
20:14

Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.
20:15

Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.
20:16

Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.
20:17

Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.
20:18

Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.
20:19

Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,
20:20

Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.
20:21

Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.
20:22

Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się nań.
20:23

Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież nań Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści nań, i na pokarmy jego.
20:24

Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.
20:25

Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.
20:26

Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.
20:27

Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.
20:28

Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzień gniewu jego.
20:29

Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.