| Biblia: Biblia Warszawska: Księga Joba 33,8 |
| Elihu wzywa Joba do wysłuchania przemówienia
|
| 33:1 |
Teraz więc, Jobie, słuchaj mojej mowy! Nadstaw ucha na wszystkie moje słowa!
|
| 33:2 |
Oto otwieram usta, mam słowa na końcu języka.
|
| 33:3 |
Ze szczerego serca wypływają moje słowa, moje wargi wypowiadać będą słowa rozumne.
|
| 33:4 |
Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie.
|
| 33:5 |
Jeżeli możesz, odpowiedz mi, przygotuj się, stań przede mną!
|
| 33:6 |
Oto ja przed Bogiem jestem taki, jak ty; także i ja jestem z gliny ulepiony.
|
| 33:7 |
Niech cię więc nie przeraża obawa przede mną, a nacisk z mej strony niech nie zaciąży na tobie!
|
| Elihu podważa twierdzenie Joba o jego niewinności
|
| 33:8 |
Wszakże powiedziałeś mi do uszu i słyszałem brzmienie twoich słów:
|
| 33:9 |
Jestem czysty, bez grzechu, niewinny i bez zmazy.
|
| 33:10 |
Oto On doszukuje się pozorów winy przeciwko mnie, poczytuje mnie za swego wroga.
|
| 33:11 |
Moje nogi zakuwa w dyby, śledzi wszystkie moje ścieżki.
|
| 33:12 |
Otóż w tym nie masz słuszności, mówię ci; Bóg bowiem jest większy niż człowiek.
|
| 33:13 |
Po cóż spierałeś się z nim, że na żadne twoje słowa nie odpowiada?
|
| 33:14 |
Wszak Bóg przemawia raz i drugi, lecz na to się nie zważa:
|
| 33:15 |
We śnie, w nocnym widzeniu, gdy głęboki sen pada na ludzi i oni śpią na swym łożu.
|
| 33:16 |
Wtedy otwiera ludziom uszy, niepokoi ich i ostrzega,
|
| 33:17 |
Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.
|
| 33:18 |
Zachowuje jego duszę od grobu, a jego życie od śmiertelnego pocisku.
|
| 33:19 |
Smaga go też cierpieniem na łożu i dreszczem ustawicznym w jego kościach tak,
|
| 33:20 |
Że jego życiu obrzydł chleb, a jego duszy nawet ulubiony pokarm.
|
| 33:21 |
Jego ciało niszczeje do niepoznania, a jego kości wystają, choć dawniej były niewidoczne.
|
| 33:22 |
I tak jego dusza zbliża się do grobu, a jego życie do aniołów śmierci.
|
| Nawrócenie się upomnianego cierpieniem grzesznika
|
| 33:23 |
Jeżeli potem oręduje za nim jaki anioł, pośrednik, jeden na tysiąc, aby objawić człowiekowi jego obowiązek,
|
| 33:24 |
I zmiłuje się nad nim: Wybaw go od zejścia do grobu, otrzymałem zań okup,
|
| 33:25 |
To jego ciało odzyskuje młodzieńczą siłę, wraca do dni swojej młodości.
|
| 33:26 |
Gdy modli się do Boga, ten jest dla niego łaskawy, pozwala mu oglądać z radością swoje oblicze i tak przywraca człowiekowi jego sprawiedliwość.
|
| 33:27 |
Śpiewa przed ludźmi, mówiąc: Zgrzeszyłem i złamałem prawo, lecz mi za to nie odpłacono,
|
| 33:28 |
Odkupił moją duszę od zejścia do grobu, a moje życie mogło oglądać światło.
|
| 33:29 |
Oto Bóg czyni to wszystko z człowiekiem dwa razy, trzy razy,
|
| 33:30 |
Aby wywieść jego duszę z grobu, oświecić światłem żyjących.
|
| 33:31 |
Zważ to, Jobie, słuchaj mnie; milcz, a ja będę mówił!
|
| 33:32 |
Jeżeli jednak masz coś do powiedzenia, odpowiedz mi; mów, gdyż chętnie przyznałbym ci słuszność!
|
| 33:33 |
Jeżeli nie, to ty wysłuchaj mnie; milcz, a ja nauczę cię mądrości.
|
Informacja