„Słychać trzask biczów, grzmot kół, tupanie koni i podskakiwanie rydwanów.”

Uwspółcześniona Biblia Gdańska: Księga Nahuma 3,2

Biblia Warszawska
Księga Psalmów 119:25

119:1
Błogosławieni ci, którzy żyją nienagannie, Którzy postępują według zakonu Pana!
119:2
Błogosławieni ci, którzy stosują się do napomnień jego, Szukają go z całego serca,
119:3
Którzy nie czynią krzywdy, Ale chodzą drogami jego.
119:4
Tyś wydał rozkazy swoje, Aby ich pilnie strzeżono:
119:5
Oby drogi moje były nakierowane Na przestrzeganie ustaw twoich!
119:6
Wtedy nie doznam wstydu, Gdy będę zważał na wszystkie przykazania twoje.
119:7
Dziękować ci będę szczerym sercem, Gdy się nauczę sprawiedliwych praw twoich.
119:8
Będę przestrzegał ustaw twoich, Nie opuszczaj mnie nigdy.
119:9
Jak zachowa młodzieniec w czystości życie swoje? Gdy przestrzegać będzie słów twoich.
119:10
Z całego serca szukam ciebie, Nie daj mi zboczyć od przykazań twoich!
119:11
W sercu moim przechowuję słowo twoje, Abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
119:12
Błogosławiony Tyś, Panie. Naucz mię ustaw twoich!
119:13
Wargami swymi opowiadam Wszystkie wskazania ust twoich.
119:14
Raduje się z drogi, którą wskazują mi ustawy twoje Jak z wielkiego bogactwa.
119:15
Rozmyślam o rozkazach twoich I patrzę na drogi twoje.
119:16
Mam upodobanie w przykazaniach twoich, Nie zapominam słowa twego.
119:17
Okaż dobroć słudze swemu, Abym żył i przestrzegał słowa twego!
119:18
Otwórz oczy moje, Abym oglądał cudowność zakonu twego.
119:19
Jestem gościem na ziemi, Nie ukrywaj przede mną przykazań swoich!
119:20
Dusza moja omdlewa ustawicznie Z tęsknoty za prawami twoimi.
119:21
Zgromiłeś pysznych, Przeklętych, którzy zbaczają od przykazań twoich!
119:22
Zdejm ze mnie hańbę i pogardę, Bo strzegę świadectw twoich!
119:23
Choć książęta zasiadają społem i zmawiają się przeciwko mnie, Jednak sługa twój rozmyśla o ustawach twoich.
119:24
Zaiste, ustawy twoje są rozkoszą moją, Doradcami moimi.
119:25
Dusza moja przylgnęła do prochu, Ożyw mnie według słowa twego.
119:26
Opowiedziałem ci losy moje, a Ty wysłuchałeś mnie; Naucz mnie ustaw twoich!
119:27
Spraw, bym zrozumiał drogi wskazane przez postanowienia twoje, A będę rozmyślał o cudach twoich!
119:28
Dusza moja zalewa się łzami ze smutku, Podźwignij mnie słowem swoim!
119:29
Oddal ode mnie drogę kłamstwa, Ucz mię łaskawie zakonu swojego!
119:30
Obrałem drogę prawdy, Prawa twoje stawiam przed sobą.
119:31
Przylgnąłem do świadectw twoich, Panie! Nie dopuść, bym doznał wstydu!
119:32
Biegnę drogą przykazań twoich, Bo dodajesz otuchy sercu mojemu.
119:33
Naucz mnie, Panie, drogi ustaw swoich, A będę jej strzegł do końca.
119:34
Daj mi rozum, abym zachował zakon twój I przestrzegał go całym sercem!
119:35
Prowadź mnie ścieżką przykazań twoich, Bo w niej mam upodobanie!
119:36
Nakłoń serce moje do ustaw twoich, A nie do chciwości!
119:37
Odwróć oczy moje, niech nie patrzą na marność, Obdarz mnie życiem na drodze swojej!
119:38
Spełnij słudze twemu obietnicę swoją, Daną tym, którzy się ciebie boją!
119:39
Oddal ode mnie hańbę moją, której się lękam, Bo prawa twoje są dobre!
119:40
Oto tęsknię do przykazań twoich, Przez sprawiedliwość swoją ożyw mnie!
119:41
Niech spłynie na mnie łaska twoja, Panie, Zbawienie twoje według obietnicy twojej,
119:42
Abym mógł odpowiedzieć temu, który mi urąga, Bo zaufałem słowu twemu.
119:43
Nie odejmuj też nigdy słowa prawdy od ust moich, Gdy pokładam nadzieję w prawach twoich!
119:44
Zawsze strzec będą zakonu twego, Po wieki wieczne.
119:45
I chodzić będę na wolności, Bo szukam rozkazów twoich.
119:46
Przed królami mówić będę o świadectwach twoich I nie będę się wstydził.
119:47
Rozkoszuję się przykazaniami twoimi, Które pokochałem.
119:48
Wznoszę ręce do przykazań twoich, które kocham, I rozmyślam o ustawach twoich.
119:49
Pomnij na słowo do sługi twego, Na którym kazałeś mi polegać.
119:50
To jest pociechą moją w niedoli mojej, Że obietnica twoja mnie ożywia.
119:51
Zuchwali szydzą ze mnie bardzo, Lecz ja nie odstępuję od zakonu twego.
119:52
Pamiętam, Panie, o odwiecznych prawach twoich I doznaję pocieszenia.
119:53
Ogarnia mnie oburzenie z powodu bezbożnych, Którzy porzucają zakon twój.
119:54
Ustawy twoje są mi pieśniami W domu pielgrzymki mojej.
119:55
Wspominam w nocy imię twoje, Panie, I strzegę zakonu twego.
119:56
Udziałem moim jest Przestrzegać ustaw twoich.
119:57
Rzekłem: Udziałem moim, Panie, Przestrzegać słów twoich.
119:58
Z całego serca błagam cię: Zmiłuj się nade mną według obietnicy swojej!
119:59
Zastanawiam się nad drogami moimi I zwracam kroki moje ku świadectwom twoim.
119:60
Śpieszę, a nie opóźniam się Wypełniać przykazania twoje.
119:61
Sidła bezbożnych omotały mnie, Lecz nie zapominam zakonu twego.
119:62
O północy wstaję, aby ci dziękować Za sprawiedliwe sądy twoje.
119:63
Jestem przyjacielem wszystkich, którzy się ciebie boją I przestrzegają ustaw twoich.
119:64
Pełna jest ziemia łaski twojej. Panie, naucz mnie ustaw twoich!
119:65
Dobro wyświadczyłeś słudze swemu, Panie, według słowa swego.
119:66
Naucz mnie trafnego sądu i poznania, Bo uwierzyłem przykazaniom twoim!
119:67
Zanim zostałem upokorzony, błądziłem, Ale teraz strzegę twego słowa.
119:68
Dobry jesteś i dobrze czynisz, Naucz mnie ustaw twoich!
119:69
Zuchwali zmyślają przeciwko mnie kłamstwa, Lecz ja całym sercem strzegę ustaw twoich.
119:70
Serce ich jest nieczułe jak tłuszcz, Ja zaś mam rozkosz w zakonie twym.
119:71
Dobrze mi, żem został upokorzony, Abym się nauczył ustaw twoich.
119:72
Lepszy jest dla mnie zakon ust twoich, Niż tysiące sztuk złota i srebra.
119:73
Ręce twoje uczyniły mnie i ukształtowały, Daj mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich!
119:74
Ci, którzy się ciebie boją patrzą na mnie i radują się, Że pokładam nadzieję w słowie twoim.
119:75
Wiem, Panie, że sądy twoje są sprawiedliwe I żeś mię słusznie upokorzył.
119:76
Niechaj łaska twoja będzie pociechą moją, Jak przyrzekłeś słudze swemu!
119:77
Niech zstąpi na mnie miłosierdzie twoje, abym żył, Bo zakon twój jest rozkoszą moją!
119:78
Niech się zawstydzą zuchwali, gdy gnębią mnie niesłusznie, Ja zaś rozmyślam o ustawach twoich!
119:79
Niech się zwrócą do mnie, którzy się ciebie boją I którzy znają świadectwa twoje!
119:80
Oby serce moje było nienaganne w ustawach twoich, Abym nie był zawstydzony!
119:81
Dusza moja tęskni do zbawienia twojego, Oczekuję słowa twojego.
119:82
Oczy moje tęsknią do obietnicy twojej Mówiąc: Kiedy mnie pocieszysz?
119:83
Chociaż stałem się jak wór skórzany w dymie, Jednak nie zapomniałem ustaw twoich.
119:84
Ile dni zostaje słudze twemu? Kiedy wydasz wyrok na tych, którzy mnie prześladują?
119:85
Zuchwali wykopali pode mną doły; Ci, którzy nie stosują się do zakonu twego.
119:86
Wszystkie przykazania twoje są prawdą; Niesłusznie prześladują mnie! Pomóż mi!
119:87
Omal nie zgładzili mnie z ziemi, Lecz ja nie odstąpiłem ustaw twoich.
119:88
Zachowaj mnie według łaski swojej, Bym mógł strzec świadectwa ust twoich!
119:89
Panie, słowo twoje trwa na wieki, Niewzruszone jak niebiosa.
119:90
Prawda twoja trwa z pokolenia w pokolenie, Ugruntowałeś ziemię i stoi.
119:91
Według praw twoich istnieje dotąd, Bo wszystko służy tobie.
119:92
Gdyby zakon twój nie był rozkoszą moją, Zginąłbym w niedoli.
119:93
Nigdy nie zapomnę przykazań twoich, Bo przez nie zachowujesz mnie przy życiu.
119:94
Twoim jestem! Wybaw mnie, Bo szukam przykazań twoich!
119:95
Bezbożni czyhają na mnie, aby mnie zgubić, Ale ja rozważam świadectwa twoje.
119:96
Widziałem koniec wszelkiej rzeczy, Lecz przykazanie twoje trwa najdłużej.
119:97
O, jakże miłuję zakon twój, Przez cały dzień rozmyślam o nim!
119:98
Przykazanie twe czyni mnie mędrszym od nieprzyjaciół moich, Ponieważ mam je na zawsze.
119:99
Jestem rozumniejszy od wszystkich moich nauczycieli, Bo rozmyślam o świadectwach twoich.
119:100
Jestem roztropniejszy od starszych, Bo strzegę przykazań twoich!
119:101
Wstrzymuję nogi swoje od wszelkiej złej drogi, Aby strzec słowa twego.
119:102
Od sądów twoich nie odstępuję, Ponieważ Ty mnie nauczasz.
119:103
O, jak słodkie jest słowo twoje dla podniebienia mego, Słodsze niż miód dla ust moich.
119:104
Z przykazań twoich nabrałem rozumu, Dlatego nienawidzę wszelkiej ścieżki kłamliwej.
119:105
Słowo twoje jest pochodnią nogom moim I światłością ścieżkom moim.
119:106
Przysiągłem i potwierdzam: Chcę strzec twoich praw sprawiedliwych.
119:107
Jestem bardzo utrapiony, Panie, ożyw mnie według słowa swego!
119:108
Racz przyjąć, Panie, dobrowolne ofiary ust moich I naucz mnie sądów twoich!
119:109
Dusza moja jest stale w niebezpieczeństwie, Lecz o zakonie twoim nie zapominam.
119:110
Bezbożni zastawili na mnie sidło, Lecz ja nie odstępuję od ustaw twoich.
119:111
Świadectwa twoje są moim dziedzictwem na wieki, Gdyż są rozkoszą serca mego.
119:112
Nakłaniam serce moje, by pełniło ustawy twoje; Wieczna za to nagroda!
119:113
Ludzi chwiejnych nienawidzę, Ale zakon twój miłuję.
119:114
Tyś obroną moją i tarczą moją, W słowie twoim mam nadzieję.
119:115
Odstąpcie ode mnie, złośnicy, Bo chcę przestrzegać przykazań Boga mego.
119:116
Wesprzyj mnie według obietnicy swojej, abym żył, A nie dopuść, bym doznał zawodu w nadziei mojej.
119:117
Podtrzymaj mię, abym był zbawiony, A zawsze wpatrywać się będę w ustawy twoje!
119:118
Gardzisz wszystkimi, którzy odstępują od ustaw twoich, Bo myśli ich są fałszywe.
119:119
Uważasz za żużel wszystkich bezbożnych na ziemi, Dlatego kocham świadectwa twoje.
119:120
Ciało moje drży ze strachu przed tobą, Bo lękam się twoich sądów.
119:121
Wykonuję prawo i sprawiedliwość; Nie wydawaj mnie w ręce gnębicieli moich.
119:122
Wstaw się za sługą swoim dla dobra jego, Niech nie gnębią mnie zuchwali!
119:123
Oczy moje tęsknią za zbawieniem twoim I za słowem sprawiedliwości twojej.
119:124
Postąp ze sługą twoim według łaski swojej I naucz mnie ustaw swoich!
119:125
Jestem sługą twoim, daj mi rozum, Abym poznał świadectwa twoje!
119:126
Czas już, by Pan rozpoczął działanie, Gdyż naruszono zakon twój.
119:127
Dlatego kocham przykazania twoje Bardziej niż złoto, bardziej niż szczere złoto.
119:128
Dlatego uznaję za słuszne wszystkie ustawy twoje, Nienawidzę wszelkiej drogi kłamstwa.
119:129
Cudowne są świadectwa twoje, Dlatego ich strzeże dusza moja.
119:130
Wykład słów twoich oświeca, Daje rozum prostaczkom.
119:131
Otwieram usta i wzdycham, Bo pragnę przykazań twoich.
119:132
Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, Jak zwykłeś czynić tym, którzy miłują imię twoje!
119:133
Umocnij kroki moje w słowie twoim I nie daj nade mną władzy żadnej przewrotności!
119:134
Wybaw mnie od ucisku człowieka, A będę strzegł ustaw twoich!
119:135
Rozjaśnij oblicze swoje nad sługą swoim I naucz mnie ustaw swoich!
119:136
Potoki łez płyną z oczu moich, Dlatego, że nie strzegą zakonu twego,
119:137
Sprawiedliwy jesteś, Panie, I prawe są sądy twoje.
119:138
Nadałeś przykazania swoje Sprawiedliwe i wielce prawdziwe.
119:139
Trawi mię żarliwość moja, Że wrogowie moi zapominają o słowie twoim.
119:140
Słowo twoje jest całkowicie czyste, Dlatego kocha je sługa twój.
119:141
Mały jestem i wzgardzony, Lecz nie zapominam o ustawach twoich.
119:142
Sprawiedliwość twoja jest wieczną sprawiedliwością, A zakon twój jest prawdą.
119:143
Ucisk i utrapienie ogarnęły mnie, Lecz przykazania twoje są rozkoszą moją.
119:144
Świadectwa twoje są sprawiedliwe na wieki, Daj mi rozum, abym ożył!
119:145
Wołam z całego serca: Wysłuchaj mnie, Panie! Chcę pełnić ustawy twoje.
119:146
Wołam do ciebie, wybaw mnie, A będę strzegł świadectw twoich!
119:147
Wstaję przed świtem i wołam o pomoc: Oczekuję na słowo twoje.
119:148
Budzę się, zanim zaświta, Aby rozmyślać nad słowem twoim.
119:149
Wysłuchaj głosu mego według łaski swej, Panie, Według wyroku swego zachowaj mnie przy życiu!
119:150
Blisko są ci, którzy prześladują mnie złośliwie, Oddalili się od zakonu twojego.
119:151
Bliski jesteś, Panie, A wszystkie twe przykazania są prawdą.
119:152
Od dawna wiem o przykazaniach twoich, Że ustanowiłeś je na wieki.
119:153
Wejrzyj na nędzę moją i wybaw mnie, Gdyż nie zapominam o zakonie twoim!
119:154
Prowadź sprawę moją i wyzwól mnie; Ożywiaj mnie według obietnicy swojej!
119:155
Zbawienie dalekie jest od bezbożników, Bo nie szukają ustaw twoich,
119:156
Wielkie jest miłosierdzie twoje, Panie, Ożywiaj mnie według sądów twoich!
119:157
Liczni są prześladowcy i nieprzyjaciele moi, Lecz ja nie zbaczam od przykazań twoich.
119:158
Gdy widzę odstępców, czuję odrazę, Że nie strzegą słowa twego.
119:159
Zważ, że kocham ustawy twoje, Panie, Ożywiaj mnie według łaski swojej!
119:160
Prawda jest treścią słowa twego I na wieki trwa sprawiedliwy wyrok.
119:161
Książęta prześladują mnie bez przyczyny, Lecz serce moje lęka się słowa twego.
119:162
Weselę się z obietnicy twojej Jak ten, który zdobył wielki łup.
119:163
Nienawidzę kłamstwa i brzydzę się nim, Lecz kocham twój zakon.
119:164
Siedem razy dziennie wysławiam cię Za sprawiedliwe sądy twoje.
119:165
Pokój pełny mają ci, którzy kochają twój zakon, Na niczym się nie potkną.
119:166
Wyczekuję zbawienia twego, Panie, I pełnię przykazania twoje.
119:167
Dusza moja strzeże świadectw twoich, Które bardzo kocham.
119:168
Strzegę nakazów twoich i świadectw twoich, Bo wszystkie drogi moje są jawne przed tobą.
119:169
Niech dotrze prośba moja przed oblicze twoje, Panie, Obdarz mnie rozumem według słowa swego!
119:170
Błaganie moje niech dojdzie przed oblicze twoje, Wybaw mnie według obietnicy swojej!
119:171
Niechaj popłynie chwała z warg moich, Gdy mię nauczysz ustaw swoich.
119:172
Niech język mój opiewa słowo twoje, Bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwe.
119:173
Niech wesprze mnie ręka twoja, Gdyż wybrałem przykazania twoje!
119:174
Zbawienia twego pragnę, Panie, A zakon twój jest rozkoszą moją.
119:175
Niech żyje dusza moja, aby cię chwalić, A niech wspomagają mnie wyroki twoje!
119:176
Błąkam się jak owca zgubiona, szukaj sługi twego, Bo nie zapomniałem o przykazaniach twoich.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Oto Pan, twój Bóg, dał ci tę ziemię. Wejdź do niej i weź ją w posiadanie, jak ci powiedział Pan, Bóg twoich ojców! Nie bój się i Nie lękaj się!
V Mojż 1:21

W Chrystusie

W którym i wy nadzieję macie, usłyszawszy słowo prawdy, to jest Ewangieliję zbawienia waszego, przez którą też uwierzywszy, jesteście zapieczętowani Duchem onym Świętym obiecanym ...
BG Efez 1:13

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Miriam, siostra Aarona umarła w Kadesz (IV Mojż 20:1).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić