„Jest sześćdziesiąt królowych i osiemdziesiąt nałożnic, a panien bez liku,”

Biblia Warszawska: Pieśń nad Pieśniami 6,8

Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 24:36

24:1
A pierwszego dnia tygodnia, wczesnym rankiem, przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały.
24:2
I zastały kamień odwalony od grobowca.
24:3
A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.
24:4
Gdy były z tego powodu zakłopotane, stało się, że oto dwaj mężowie przystąpili do nich w lśniących szatach.
24:5
A gdy się zatrwożyły i schyliły twarze ku ziemi, oni rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?
24:6
Nie ma go tu, ale wstał z martwych. Wspomnijcie, jak mówił wam, będąc jeszcze w Galilei,
24:7
Że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i musi być ukrzyżowany, a dnia trzeciego powstać.
24:8
I wspomniały na jego słowa.
24:9
I zawróciwszy od grobowca, doniosły o tym jedenastu i wszystkim pozostałym.
24:10
A były to Maria Magdalena i Joanna, i Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.
24:11
Lecz słowa te wydały im się niczym baśnie, i nie dawali im wiary.
24:12
Piotr zaś, wstawszy, pobiegł do grobu i nachyliwszy się, ujrzał jedynie leżące prześcieradła, i odszedł do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.
24:13
I oto tego samego dnia dwaj z nich szli do miasteczka zwanego Emaus, które było oddalone o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.
24:14
I rozmawiali z sobą o tych wszystkich wydarzeniach.
24:15
A gdy tak rozmawiali i nawzajem się pytali, sam Jezus, przybliżywszy się, szedł z nimi.
24:16
Lecz oczy ich były zasłonięte, tak że go poznać nie mogli.
24:17
I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, idąc, prowadzicie z sobą? I przystanęli przygnębieni.
24:18
A odpowiadając jeden, imieniem Kleopas, rzekł do niego: Czyś Ty jedyny pątnik w Jerozolimie, który nie wie, co się w niej w tych dniach stało?
24:19
Rzekł im: Co? Oni zaś odpowiedzieli mu: Z Jezusem Nazareńskim, który był mężem, prorokiem mocarnym w czynie i w słowie przed Bogiem i wszystkim ludem,
24:20
Jak arcykapłani i zwierzchnicy nasi wydali na niego wyrok śmierci i ukrzyżowali go.
24:21
A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela, lecz po tym wszystkim już dziś trzeci dzień, jak się to stało.
24:22
Lecz i niektóre nasze niewiasty, które były wczesnym rankiem u grobu, wprawiły nas w zdumienie,
24:23
Bo nie znalazły jego ciała, przyszły mówiąc, że miały widzenie aniołów, powiadających, iż On żyje.
24:24
Toteż niektórzy z tych, którzy byli z nami, poszli do grobu i zastali to tak, jak mówiły niewiasty, lecz jego nie widzieli.
24:25
A On rzekł do nich: O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy.
24:26
Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały?
24:27
I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach.
24:28
I zbliżyli się do miasteczka, do którego zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej.
24:29
I przymusili go, by został, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. I wstąpił, by zostać z nimi.
24:30
A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziąwszy chleb, pobłogosławił i rozłamawszy, podawał im.
24:31
Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali go. Lecz On znikł sprzed ich oczu.
24:32
I rzekli do siebie: Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał?
24:33
I wstawszy tejże godziny, powrócili do Jerozolimy i znaleźli zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli,
24:34
Mówiących: Wstał Pan prawdziwie i ukazał się Szymonowi.
24:35
A oni też opowiedzieli o tym, co zaszło w drodze i jak go poznali po łamaniu chleba.
24:36
A gdy to mówili, On sam stanął wśród nich i rzekł im: Pokój wam!
24:37
Wtedy zatrwożyli się i pełni lęku mniemali, że widzą ducha.
24:38
Lecz On rzekł im: Czemu jesteście zatrwożeni i czemu wątpliwości budzą się w waszych sercach?
24:39
Spójrzcie na ręce moje i nogi moje, że to Ja jestem. Dotknijcie mnie i popatrzcie: Wszak duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam.
24:40
A gdy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.
24:41
Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli z radości i dziwili się, rzekł im: Macie tu co do jedzenia?
24:42
A oni podali mu kawałek ryby pieczonej i plaster miodu.
24:43
A On wziął i jadł przy nich.
24:44
Potem rzekł do nich: To są moje słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że się musi spełnić wszystko, co jest napisane o mnie w zakonie Mojżesza i u proroków, i w Psalmach.
24:45
Wtedy otworzył im umysły, aby mogli zrozumieć Pisma.
24:46
I rzekł im: Jest napisane, że Chrystus miał cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstać
24:47
I że, począwszy od Jerozolimy, w imię jego ma być głoszone wszystkim narodom upamiętanie dla odpuszczenia grzechów.
24:48
Wy jesteście świadkami tego.
24:49
A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości.
24:50
I wywiódł ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje, błogosławił ich.
24:51
I stało się, gdy ich błogosławił, że rozstał się z nimi.
24:52
A oni wrócili do Jerozolimy z wielką radością.
24:53
I byli zawsze w świątyni, chwaląc Boga.

Nawigacja

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić