„Ale w tem wszystkiem przezwyciężamy przez tego, który nas umiłował.”

Biblia Gdańska: Rzymian 8,37

Nawigacja

Biblia Warszawska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 2:22

2:1
I stało się w owe dni, że wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat.
2:2
Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii.
2:3
Szli więc wszyscy do spisu, każdy do swego miasta.
2:4
Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaretu, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida,
2:5
Aby był spisany wraz z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna.
2:6
I gdy tam byli, nadszedł czas, aby porodziła.
2:7
I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
2:8
A byli w tej krainie pasterze w polu czuwający i trzymający nocne straże nad stadem swoim.
2:9
I anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska zewsząd ich oświeciła; i ogarnęła ich bojaźń wielka.
2:10
I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu,
2:11
Gdyż dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym.
2:12
A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlątko owinięte w pieluszki i położone w żłobie.
2:13
I zaraz z aniołem zjawiło się mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:
2:14
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie.
2:15
A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmy zaraz aż do Betlejemu i oglądajmy to, co się stało i co nam objawił Pan.
2:16
I śpiesząc się, przyszli, i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie.
2:17
A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu.
2:18
I wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im powiedzieli.
2:19
Maria zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim.
2:20
I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im powiedziano.
2:21
A gdy minęło osiem dni, aby obrzezano dziecię, tedy nadano mu imię Jezus, jak je nazwał anioł, zanim się w żywocie poczęło.
2:22
A gdy minęły dni oczyszczenia ich według zakonu Mojżeszowego, przywiedli je do Jerozolimy, aby je stawić przed Panem,
2:23
Jak napisano w zakonie Pańskim, iż: Każdy pierworodny syn będzie poświęcony Panu,
2:24
I aby złożyć ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic albo dwa gołąbki.
2:25
A był wtedy w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon; człowiek ten był sprawiedliwy i bogobojny i oczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim.
2:26
Temu Duch Święty objawił, iż nie ujrzy śmierci, zanim by nie oglądał Chrystusa Pana.
2:27
Przyszedł więc z natchnienia Ducha do świątyni, a gdy rodzice wnosili dziecię Jezus, by wypełnić przepisy zakonu co do niego,
2:28
On wziął je na ręce swoje i wielbił Boga, mówiąc:
2:29
Teraz puszczasz sługę swego, Panie, według słowa swego w pokoju,
2:30
Gdyż oczy moje widziały zbawienie twoje,
2:31
Które przygotowałeś przed obliczem wszystkich ludów:
2:32
Światłość, która oświeci pogan, i chwałę ludu twego izraelskiego.
2:33
A ojciec jego i matka dziwili się temu, co mówiono o nim.
2:34
I błogosławił im Symeon, i rzekł do Marii, matki jego: Oto ten przeznaczony jest, aby przezeń upadło i powstało wielu w Izraelu, i aby był znakiem, któremu się sprzeciwiać będą,
2:35
I aby były ujawnione myśli wielu serc; także twoją własną duszę przeniknie miecz.
2:36
I była Anna, prorokini, córka Fanuela, z plemienia Aser; ta była bardzo podeszła w latach, a żyła siedem lat z mężem od panieństwa swego.
2:37
I była wdową do osiemdziesiątego czwartego roku życia, i nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i w modlitwach dniem i nocą.
2:38
I nadszedłszy tejże godziny, wielbiła Boga i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Jerozolimy.
2:39
A gdy wykonali wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili do Galilei, do miasta swego Nazaretu.
2:40
A dziecię rosło i nabierało sił, było pełne mądrości, i łaska Boża była nad nim.
2:41
A rodzice jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy.
2:42
I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy na to święto, jak to było w zwyczaju.
2:43
A gdy te dni dobiegły końca i wracali, zostało dziecię Jezus w Jerozolimie, o czym nie wiedzieli jego rodzice,
2:44
A mniemając, iż jest pośród podróżnych, uszli dzień drogi i szukali go między krewnymi i znajomymi.
2:45
I gdy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając go.
2:46
A po trzech dniach znaleźli go w świątyni, siedzącego wpośród nauczycieli, słuchającego i pytającego ich.
2:47
A zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad jego rozumem i odpowiedziami.
2:48
I ujrzawszy go, zdziwili się. I rzekła do niego matka jego: Synu, cóżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja bolejąc szukaliśmy ciebie.
2:49
I rzekł do nich: Czemuście mnie szukali? Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego, Ja być muszę?
2:50
Lecz oni nie rozumieli tego słowa, które im mówił.
2:51
I poszedł z nimi, i przyszedł do Nazaretu, i był im uległy. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swoim.
2:52
Jezusowi zaś przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi.

Nawigacja

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić