„Na trąbach i głośnych rogach, Grajcie przed Królem, Panem!”

Biblia Warszawska: Księga Psalmów 98,6

Nawigacja

Biblia Tysiąclecia
Księga: Ewangelia wg św. Łukasza 20:38

20:1
Pewnego dnia, kiedy nauczał lud w świątyni i głosił Dobrą Nowinę, podeszli arcykapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi
20:2
i zapytali Go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz albo kto Ci dał tę władzę?
20:3
Odpowiedział im: Ja też zadam wam pytanie. Powiedzcie Mi:
20:4
Czy chrzest Janowy pochodził z nieba, czy też od ludzi?
20:5
Oni zastanawiali się i mówili między sobą: Jeśli powiemy: "Z nieba", zarzuci nam: "Dlaczego nie uwierzyliście mu?"
20:6
A jeśli powiemy: "Od ludzi", cały lud nas ukamienuje, bo jest przekonany, że Jan był prorokiem.
20:7
Odpowiedzieli więc, że nie wiedzą, skąd pochodził.
20:8
Wtedy Jezus im rzekł: To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.
20:9
I zaczął mówić do ludu tę przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał na dłuższy czas.
20:10
W odpowiedniej porze wysłał sługę do rolników, aby mu oddali jego część z plonu winnicy. Lecz rolnicy obili go i odesłali z niczym.
20:11
Ponownie posłał drugiego sługę. Lecz i tego obili, znieważyli i odesłali z niczym.
20:12
Posłał jeszcze trzeciego; tego również pobili do krwi i wyrzucili.
20:13
Wówczas rzekł pan winnicy: "Co mam począć? Poślę mojego syna ukochanego, chyba go uszanują".
20:14
Lecz rolnicy, zobaczywszy go, naradzali się między sobą mówiąc: "To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo stanie się nasze".
20:15
I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Co więc uczyni z nimi właściciel winnicy?
20:16
Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę da innym. Gdy to usłyszeli, zawołali: Nie, nigdy!
20:17
On zaś spojrzał na nich i rzekł: Cóż więc znaczy to słowo Pisma: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła?
20:18
Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go.
20:19
W tej samej godzinie uczeni w Piśmie i arcykapłani chcieli koniecznie dostać Go w swoje ręce, lecz bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim skierował tę przypowieść.
20:20
Śledzili Go więc i nasłali na Niego szpiegów. Ci udawali pobożnych i mieli podchwycić Go w mowie, aby Go wydać zwierzchności i władzy namiestnika.
20:21
Zapytali Go więc: Nauczycielu, wiemy, że słusznie mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.
20:22
Czy wolno nam płacić podatek Cezarowi, czy nie?
20:23
On przejrzał ich podstęp i rzekł do nich:
20:24
Pokażcie Mi denara. Czyj nosi obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara.
20:25
Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
20:26
I nie mogli podchwycić Go w żadnym słowie wobec ludu. Zmieszani Jego odpowiedzią, zamilkli.
20:27
Wówczas podeszło do Niego kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go
20:28
w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu.
20:29
Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie.
20:30
Wziął ją drugi,
20:31
a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci.
20:32
W końcu umarła ta kobieta.
20:33
Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę.
20:34
Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.
20:35
Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.
20:36
Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.
20:37
A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa "O krzaku", gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.
20:38
Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją.
20:39
Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: Nauczycielu, dobrześ powiedział,
20:40
bo już o nic nie śmieli Go pytać.
20:41
Natomiast On rzekł do nich: Jak można twierdzić, że Mesjasz jest synem Dawida?
20:42
Przecież sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej,
20:43
aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek pod Twoje stopy.
20:44
Dawid nazywa Go Panem: jak zatem może On być [tylko] jego synem?
20:45
Gdy cały lud się przysłuchiwał, rzekł do swoich uczniów:
20:46
Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy z upodobaniem chodzą w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach.
20:47
Objadają oni domy wdów i dla pozoru długo się modlą. Ci tym surowszy dostaną wyrok.

Nawigacja

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić