„Gdyby złodzieje weszli do ciebie, gdyby zbójce w nocy, jakobyś zamilczał? Azaby nie nakradli sobie dosyć? Gdyby winiarze weszli do ciebie, azaby przynamniej grona nie zostawili tobie?”

Biblia Jakuba Wujka: Księga Abdiasza 1,5

Nawigacja

Biblia Tysiąclecia
Księga: Ewangelia wg św. Jana 4:1

4:1
A kiedy Pan dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje sobie więcej uczniów i chrzci więcej niż Jan -
4:2
chociaż w rzeczywistości sam Jezus nie chrzcił, lecz Jego uczniowie
4:3
opuścił Judeę i odszedł znów do Galilei.
4:4
Trzeba Mu było przejść przez Samarię.
4:5
Przybył więc do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu pola, które [niegdyś] dał Jakub synowi swemu, Józefowi.
4:6
Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny.
4:7
Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: Daj Mi pić!
4:8
Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta dla zakupienia żywności.
4:9
Na to rzekła do Niego Samarytanka: Jakżeż Ty będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? Żydzi bowiem z Samarytanami unikają się nawzajem.
4:10
Jezus odpowiedział jej na to: O, gdybyś znała dar Boży i [wiedziała], kim jest Ten, kto ci mówi: "Daj Mi się napić" - prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej.
4:11
Powiedziała do Niego kobieta: Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej?
4:12
Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło?
4:13
W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął.
4:14
Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu.
4:15
Rzekła do Niego kobieta: Daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać.
4:16
A On jej odpowiedział: Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj!
4:17
A kobieta odrzekła Mu na to: Nie mam męża. Rzekł do niej Jezus: Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża.
4:18
Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą.
4:19
Rzekła do Niego kobieta: Panie, widzę, że jesteś prorokiem.
4:20
Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga.
4:21
Odpowiedział jej Jezus: Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca.
4:22
Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów.
4:23
Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec.
4:24
Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie.
4:25
Rzekła do Niego kobieta: Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko.
4:26
Powiedział do niej Jezus: Jestem nim Ja, który z tobą mówię.
4:27
Na to przyszli Jego uczniowie i dziwili się, że rozmawiał z kobietą. Jednakże żaden nie powiedział: Czego od niej chcesz? - lub: - Czemu z nią rozmawiasz?
4:28
Kobieta zaś zostawiła swój dzban i odeszła do miasta. I mówiła tam ludziom:
4:29
Pójdźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział wszystko, co uczyniłam: Czyż On nie jest Mesjaszem?
4:30
Wyszli z miasta i szli do Niego.
4:31
Tymczasem prosili Go uczniowie, mówiąc: Rabbi, jedz!
4:32
On im rzekł: Ja mam do jedzenia pokarm, o którym wy nie wiecie.
4:33
Mówili więc uczniowie jeden do drugiego: Czyż Mu kto przyniósł coś do zjedzenia?
4:34
Powiedział im Jezus: Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło.
4:35
Czyż nie mówicie: "Jeszcze cztery miesiące, a nadejdą żniwa?" Oto powiadam wam: Podnieście oczy i popatrzcie na pola, jak bieleją na żniwo.
4:36
Żniwiarz otrzymuje już zapłatę i zbiera plon na życie wieczne, tak iż siewca cieszy się razem ze żniwiarzem.
4:37
Tu bowiem okazuje się prawdziwym powiedzenie: Jeden sieje, a drugi zbiera.
4:38
Ja was wysłałem żąć to, nad czym wyście się nie natrudzili. Inni się natrudzili, a w ich trud wyście weszli.
4:39
Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety świadczącej: Powiedział mi wszystko, co uczyniłam.
4:40
Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich pozostał. Pozostał tam zatem dwa dni.
4:41
I o wiele więcej ich uwierzyło na Jego słowo,
4:42
a do tej kobiety mówili: Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, na własne bowiem uszy usłyszeliśmy i jesteśmy przekonani, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata.
4:43
Po dwóch dniach wyszedł stamtąd do Galilei.
4:44
Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie.
4:45
Kiedy jednak przybył do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto.
4:46
Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A w Kafarnaum mieszkał pewien urzędnik królewski, którego syn chorował.
4:47
Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna: był on bowiem już umierający.
4:48
Jezus rzekł do niego: Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie.
4:49
Powiedział do Niego urzędnik królewski: Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko.
4:50
Rzekł do niego Jezus: Idź, syn twój żyje. Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i szedł z powrotem.
4:51
A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje.
4:52
Zapytał ich o godzinę, o której mu się polepszyło. Rzekli mu: Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka.
4:53
Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, o której Jezus rzekł do niego: Syn twój żyje. I uwierzył on sam i cała jego rodzina.
4:54
Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Błogosławić będę Pana, że dał mi radę. Nawet w nocy poucza mnie serce moje. Mam zawsze Pana przed sobą, Gdy On jest po prawicy mojej, nie zachwieję się. Dlatego weseli się serce moje i raduje się dusza moja, Nawet ciało moje spoczywać będzie bezpiecznie ...
Ps 16:7-9

W Chrystusie

Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was.
Jak 4:7

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Księga Ezechiela wspomina o nacieraniu noworodka solą (Ez 16:4). Według tradycji kiedy dawniej rodziło się dziecko nacierano je solą. Nie wiadomo dokładnie dlaczego tak robiono, przypuszczenia są różne, jedni uważają że chodziło o kwestie sanitarne, inni że to było symboliczne, jeszcze inni uważają że ujędrniało to ich skórę.

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić