„I tak się zlękną twoi mocarze, Temanie, że wszyscy z góry Ezawa zostaną wycięci.”

Uwspółcześniona Biblia Gdańska: Księga Abdiasza 1,9

Biblia Tysiąclecia
Księga: Dzieje Apostolskie 20:30

20:1
Gdy rozruch ustał, Paweł przywołał uczniów, dodał im ducha, pożegnał się i wyruszył w podróż do Macedonii.
20:2
Przeszedłszy przez owe strony, udzielił im wielu napomnień. Potem przybył do Grecji.
20:3
Kiedy po trzymiesięcznym pobycie zamierzał odpłynąć do Syrii, Żydzi uknuli przeciwko niemu spisek. Postanowił więc wracać przez Macedonię.
20:4
Aż do Azji towarzyszył mu Sopater, syn Pyrrusa z Berei, z Tesaloniczan Arystarch i Sekundus, Gajus z Derbe i Tymoteusz, z Azji Tychik i Trofim.
20:5
Ci poszli naprzód i czekali na nas w Troadzie.
20:6
A my odpłynęliśmy z Filippi po Święcie Przaśników i po pięciu dniach przybyliśmy od nich do Troady, gdzie spędziliśmy siedem dni.
20:7
W pierwszym dniu po szabacie, kiedy zebraliśmy się na łamanie chleba, Paweł, który nazajutrz zamierzał odjechać, przemawiał do nich i przedłużył mowę aż do północy.
20:8
Wiele lamp paliło się w górnej sali, gdzie byliśmy zebrani.
20:9
Pewien młodzieniec, imieniem Eutych, siedział na oknie pogrążony w głębokim śnie. Kiedy Paweł przedłużał przemówienie, zmorzony snem spadł z trzeciego piętra na dół. Podniesiono go martwego.
20:10
Paweł zeszedł, przypadł do niego i wziął go w ramiona: Nie trwóżcie się - powiedział - bo on żyje.
20:11
I wszedł na górę, łamał chleb i spożywał, a mówił jeszcze długo, bo aż do świtania.
20:12
Potem wyruszył w drogę. A chłopca przyprowadzono żywego ku niemałej radości [zebranych].
20:13
A my, wsiadłszy wcześniej na okręt, popłynęliśmy do Assos, skąd mieliśmy zabrać Pawła, bo tak zarządził, chcąc iść pieszo.
20:14
Kiedy spotkał się z nami w Assos, zabraliśmy go. Przybyliśmy do Mityleny.
20:15
Odpłynąwszy stamtąd, znaleźliśmy się nazajutrz naprzeciw Chios, a następnego dnia przybyliśmy do Samos; dzień później dotarliśmy do Miletu,
20:16
gdyż Paweł postanowił ominąć Efez, aby nie tracić czasu w Azji. Śpieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, być na dzień Pięćdziesiątnicy w Jerozolimie.
20:17
Z Miletu posłał do Efezu i wezwał starszych Kościoła.
20:18
A gdy do niego przybyli, przemówił do nich: Wiecie, jakim byłem wśród was od pierwszej chwili, w której stanąłem w Azji.
20:19
Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród łez i doświadczeń, które mnie spotkały z powodu zasadzek żydowskich.
20:20
Jak nie uchylałem się tchórzliwie od niczego, co pożyteczne, tak że przemawiałem i nauczałem was publicznie i po domach,
20:21
nawołując zarówno Żydów, jak i Greków do nawrócenia się do Boga i do wiary w Pana naszego Jezusa.
20:22
A teraz, przynaglany Duchem, udaję się do Jerozolimy; nie wiem, co mnie tam spotka
20:23
oprócz tego, że czekają mnie więzy i utrapienia, o czym zapewnia mnie Duch Święty w każdym mieście.
20:24
Lecz ja zgoła nie cenię sobie życia, bylebym tylko dokończył biegu i posługiwania, które otrzymałem od Pana Jezusa: [bylebym] dał świadectwo o Ewangelii łaski Bożej.
20:25
Wiem teraz, że wy wszyscy, wśród których po drodze głosiłem królestwo, już mnie nie ujrzycie.
20:26
Dlatego oświadczam wam dzisiaj: Nie jestem winien niczyjej krwi,
20:27
bo nie uchylałem się tchórzliwie od głoszenia wam całej woli Bożej.
20:28
Uważajcie na samych siebie i na całe stado, nad którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią.
20:29
Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada.
20:30
Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów.
20:31
Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata we dnie i w nocy nie przestawałem ze łzami upominać każdego z was.
20:32
A teraz polecam was Bogu i słowu Jego łaski władnemu zbudować i dać dziedzictwo ze wszystkimi świętymi.
20:33
Nie pożądałem srebra ani złota, ani szaty niczyjej.
20:34
Sami wiecie, że te ręce zarabiały na potrzeby moje i moich towarzyszy.
20:35
We wszystkim pokazałem wam, że tak pracując trzeba wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział: "Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu".
20:36
Po tych słowach upadł na kolana i modlił się razem ze wszystkimi.
20:37
Wtedy wszyscy wybuchnęli wielkim płaczem. Rzucali się Pawłowi na szyję i całowali go,
20:38
smucąc się najbardziej z tego, co powiedział: że już go nigdy nie zobaczą. Potem odprowadzili go na okręt.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

I przystąpił Jezus, i dotknął się ich, i rzekł: Wstańcie i nie lękajcie się!
Mat 17:7

W Chrystusie

Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w tym, który jest prawdziwy, w Synu jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.
I Jan 5:20

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

W roku około 588 przed Chrystusem Król Nebukadnesar przybył i obległ Jerozolimę (II Król 25:1, Jer 39:1-2, Jer 52:4). W momencie gdy zaczęło się oblężenie, Bóg oznajmił to Ezechielowi który znajdował się w tym czasie w odległości około 100 mil (około 160 km) od Jerozolimy (Ez 24:1-2).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Przeto i my, mając około siebie tak wielki obłok świadków, złożywszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas usidla, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami, Patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary, który zamiast doznać należytej mu radości, wycierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i usiadł na prawicy tronu Bożego.
Hebr 12:1-2


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić