„Ani stój na rozstaniu dróg, abyś zatracał tych, którzy z nich uchodzą; ani podawaj nieprzyjacielowi w moc tych, którzy z nich zostali w dzień ucisku.”

Biblia Gdańska (1632): Abdyjasz 1,14

Nowa Biblia Gdańska
Księga: V Księga Mojżesza 2:1

2:1
Wtedy zwróciliście się oraz wyruszyliście ku pustyni, drogą do morza Sitowia[1], tak jak powiedział do mnie WIEKUISTY; i okrążaliśmy górę Seir przez długie czasy.
Przypisy
  • [1]
    Czyli w kierunku południowym, ku Moabowi, krążąc przez 38 lat po zachodniej granicy Edomu, aż do morza Sitowia (Czerwonego).
2:2
A WIEKUISTY mi oświadczył, mówiąc[1]:
Przypisy
  • [1]
    W ostatnim roku wędrówki.
2:3
Wystarczy wam okrążać tą górę; zwróćcie się ku północy[1].
Przypisy
  • [1]
    Czyli ku pustyni moabskiej.
2:4
Rozkażesz ludowi i powiesz: Przejdziecie obok granicy waszych braci - synów Esawa, którzy osiedli na Seirze; i chociaż się was wystraszą - jednak bardzo się strzeżcie.
2:5
Nie wszczynajcie z nimi walki, gdyż z ich ziemi nie oddam wam ani na stopę nogi; bowiem górę Seir oddałem w dziedzictwo Esawowi.
2:6
Za pieniądze kupujcie od nich żywność, abyście jedli; także za pieniądze nabywajcie u nich wody, abyście pili.
2:7
Gdyż WIEKUISTY, twój Bóg, błogosławił ci w każdej sprawie twych rąk, opiekując się twoim marszem przez wielką pustynię. Oto WIEKUISTY, twój Bóg, jest z tobą czterdzieści lat, więc na niczym ci nie zbywało.
2:8
Tak odeszliśmy od naszych braci, synów Esawa, osiadłych na Seirze, od drogi Araby, od Elath i Ecjon-Geber. A zwróciliśmy się i poszliśmy drogą ku puszczy moabskiej.
2:9
Zaś WIEKUISTY do mnie powiedział: Nie nacieraj na Moab, ani nie wszczynaj z nimi walki, gdyż z jego ziemi nie oddam ci nic w dziedzictwo; bowiem Ar[1] oddałem w dziedzictwo synom Lota.
Przypisy
  • [1]
    Pograniczne miasto na północno-wschodniej stronie Moabu, od którego nazwano całą krainę.
2:10
Przedtem zamieszkiwali ją Emici; wielki, liczny i rosły lud, podobnie jak Enakowie.
2:11
Ich również uważano za olbrzymów, jak i Enakitów; zaś Moabici nazywają ich Emitami.
2:12
A przedtem na Seirze osiedli Chorejczycy, ale synowie Esawa ich wypędzili i wytępili sprzed swojego oblicza, oraz osiedli na ich miejscu; tak jak to uczynił Israel z ziemią swojego dziedzictwa, którą dał im WIEKUISTY.
2:13
Teraz wstańcie oraz przeprawcie się przez potok Zered. Więc przeprawiliśmy się przez potok Zered.
2:14
Zaś czasu przez który szliśmy od Kadesz-Barnea - do przeprawy przez potok Zered, było trzydzieści osiem lat; aż wyginęło całe pokolenie wojowników z obozu, jak przysiągł im WIEKUISTY.
2:15
Na nich była ręka WIEKUISTEGO, by ich wypleniać spośród obozu, dopóki nie wyginęli.
2:16
A kiedy wyginęli i wymarli wszyscy wojownicy spośród ludu,
2:17
Wtedy WIEKUISTY mi oświadczył, mówiąc:
2:18
Teraz przechodzisz obok granicy Moabu, obok Ar,
2:19
I przybliżasz się do synów Ammonu. Nie nacieraj na nich, ani nie wszczynaj z nimi walki, gdyż nie oddam ci w dziedzictwo nic z ziemi synów Ammonu; bo oddałem ją w dziedzictwo synom Lota.
2:20
Mają ją za ziemię olbrzymów. Przedtem zamieszkiwali ją olbrzymi; których Ammonici nazywali Zamzummami.
2:21
To lud wielki, liczny i rosły jak Enakowie; lecz WIEKUISTY ich wytępił przed ich obliczem. Zatem ich wypędzili i osiedlili się na ich miejscu.
2:22
Podobnie jak uczynił dla synów Esawa, którzy osiedli na Seirze, kiedy wytępił sprzed ich oblicza Chorejczyków. Więc ich wypędzili oraz osiedli na ich miejscu aż po dzisiejszy dzień.
2:23
Zaś Awwitów, którzy osiedli na wsiach aż do Azzy - wytępili Kaftorowie, którzy wyszli z Kaftoru, i osiedlili się na ich miejscu.
2:24
Wstańcie, wyruszcie i przeprawcie się przez potok Arnon! Patrz, oddaję w twoją rękę Sychona, króla Cheszbonu, Emorejczyka, i jego ziemię. Rozpocznij z nim walkę oraz zacznijcie zdobywać!
2:25
Od dzisiejszego dnia zacznę szerzyć na ludy pod całym niebem - strach oraz bojaźń przed tobą; tak, że gdy usłyszą o twej sławie - zadrżą oraz zatrwożą się przed tobą.
2:26
Zatem z puszczy Kademoth[1] wysłałem ze słowami pokoju posłów do Sychona, króla Cheszbonu, mówiąc:
Przypisy
  • [1]
    Miasto niedaleko Arnonu.
2:27
Chciałbym przejść przez twoją ziemię; pójdę tylko po drodze; nie zboczę ani na prawo, ani na lewo.
2:28
Sprzedasz mi żywności za pieniądze, abym jadł, i dasz mi wody za pieniądze, abym pił. Tylko przejdę z moimi ludźmi,
2:29
Póki się nie przeprawię za Jarden, do ziemi, którą daje nam WIEKUISTY, nasz Bóg. Tak mi uczynili synowie Esawa, którzy osiedli na Seirze i Moabici, którzy zamieszkali w Ar.
2:30
Ale Sychon, król Cheszbonu, nie chciał nas przepuścić przez swoje. Ponieważ WIEKUISTY, twój Bóg, uczynił twardym jego ducha oraz upartym jego serce, by go oddać w twą rękę, jak to dziś jest.
2:31
Wtedy WIEKUISTY do mnie powiedział: Patrz! Zaczynam ci poddawać Sychona i jego ziemię; zacznij zdobywać, zdobywać jego ziemię!
2:32
A pod Jahac wystąpił do walki przeciw nam Sychon - on oraz cały jego lud,
2:33
Ale WIEKUISTY, nasz Bóg, oddał go w naszą moc, więc go poraziliśmy, jego synów i cały jego lud.
2:34
Wówczas zdobyliśmy wszystkie jego miasta oraz położyliśmy zaklęcie na całą męską ludność miast oraz kobiety i dzieci; nie zostawiliśmy ani szczątku.
2:35
Tylko zagrabiliśmy sobie bydło oraz łupy miast, które zdobyliśmy.
2:36
Od Aroer, które jest nad brzegiem potoku Arnon i od miasta, które znajduje się wśród potoku - aż do Gilead. Nie było grodu, który byłby dla nas nieprzystępny; WIEKUISTY, nasz Bóg poddał nam wszystkie.
2:37
Tylko nie zbliżyliśmy się do ziemi synów Ammonu, do całego przybrzeża potoku Jabbok, ani do górskich miast, ani do niczego, czego zabronił WIEKUISTY, nasz Bóg.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Błogosławić będę Pana, że dał mi radę. Nawet w nocy poucza mnie serce moje. Mam zawsze Pana przed sobą, Gdy On jest po prawicy mojej, nie zachwieję się. Dlatego weseli się serce moje i raduje się dusza moja, Nawet ciało moje spoczywać będzie bezpiecznie ...
Ps 16:7-9

W Chrystusie

Bowiem Bóg tak umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy - nie zginął, ale miał życie wieczne.
NBG Jan 3:16

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Ludzie po raz pierwszy zaczęli "wzywać Imienia Pańskiego" w (I Mojż 4:26). (Tak naprawdę wielu uczonych uważa że wtedy zaczęto po raz pierwszy znieważać Imię Pańskie).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Aby błogosławieństwo Abrahamowe przeszło na pogan w Jezusie Chrystusie, my zaś, abyśmy obiecanego Ducha otrzymali przez wiarę.
Gal 3:14


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić