„Człowiek przewrotnego serca nie znajduje szczęścia, a człowiek podstępnego języka wpada w nieszczęście.”

Biblia Warszawska: Przypowieści Salomona 17,20

Nawigacja

Nowa Biblia Gdańska
Księga: Dobra Nowina spisana przez Łukasza 2:36

1A zdarzyło się w owych dniach, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, by był spisany cały świat zamieszkały. 2Ten pierwszy spis dokonał się za Kwiryniusza, który był wielkorządcą Syrii. 3Więc wszyscy wyruszyli, aby być spisywani, każdy do swojego miasta. 4Wyszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawida, które nazywa się Betlejem, z tego powodu, że był on z domu oraz rodu Dawida; 5By zostać spisanym z Marią, zaręczoną sobie małżonką, która była brzemienna. 6Ale tam, w czasie ich pobytu się zdarzyło, że wypełniły się dni jej rodzenia. 7Więc urodziła syna swego pierworodnego, owinęła go pieluszkami i położyła go w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca na kwaterze. 8A w owej krainie byli pasterze, co nocowali na polu oraz strażami nocy[1] pilnowali przy swoim stadzie. 9I oto stanął przy nich anioł Pana oraz wokół oświetliła ich chwała Pana, więc przestraszyli się wielkim strachem. 10A anioł im powiedział: Nie bójcie się; bo oto ogłaszam wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu. 11Dzisiaj, w mieście Dawida, urodził się wam zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. 12A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte pieluszkami oraz leżące w żłobie. 13Nagle też, z aniołem pojawiło się mnóstwo zastępu niebiańskiego, który wielbił Boga, mówiąc: 14Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój w ludziach Jego upodobania[1]. 15A kiedy aniołowie odeszli od nich do niebios, zdarzyło się także, że pasterze mówili jedni do drugich: Więc przejdźmy do Betlejem i zobaczmy tą dokonaną rzecz, którą Pan dał nam poznać. 16Zatem starając się gorliwie, przyszli, oraz znaleźli Marię, Józefa i owo leżące w żłobie niemowlę. 17Zaś gdy je ujrzeli, ogłosili o tym dzieciątku, oraz o powiedzianej im sprawie. 18A wszyscy, kiedy to usłyszeli, zdziwili się nad rzeczami, które powiedziano do nich przez pasterzy. 19Zaś Maria zachowywała wszystkie te sprawy, gromadząc je w swoim sercu. 20A pasterze wrócili, chwaląc i wielbiąc Boga za wszystko co usłyszeli, i zobaczyli, tak jak do nich zostało powiedziane. 21Zaś gdy się wypełniło osiem dni, obrzezano owo dzieciątko, a jego Imię zostało nazwane Jezus, jak mu nadano przez anioła, przed jego poczęciem w łonie. 22A kiedy wypełniły się dni jej oczyszczenia według Prawa Mojżesza, zanieśli go do Jerozolimy, aby go postawić obok Pana 23(jak jest napisane w Prawie Pana: Wszelkie męskie potomstwo, otwierające łono, będzie nazwane - święte Pana), 24Oraz dać ofiarę według tego, co powiedziane w Prawie Pana - parę turkawek, albo dwa pisklęta gołębi. 25A oto w Jerozolimie był człowiek, którego imię brzmi Symeon. Ten człowiek był sprawiedliwy, bogobojny, wyczekujący pociechy Israela; zaś nad nim był Duch Święty. 26W wyroczni było mu też zapowiedziane przez Ducha Świętego, że nie doświadczy śmierci, zanim nie ujrzy Chrystusa Pana. 27Zatem za sprawą Ducha przyszedł do Świątyni; a gdy rodzice wprowadzali dziecko - Jezusa, by z nim uczynić według zwyczaju Prawa, 28Także on wziął je w swoje ramiona, wielbił Boga i mówił: 29Teraz w pokoju odprawisz swego sługę, Władco, według Twojego Słowa. 30Gdyż moje oczy oglądały Twoje zbawienie, 31Które przygotowałeś przed obliczem wszystkich ludzi; 32światło objawienia dla pogan oraz chwałę twojego ludu - Israela. 33A jego matka i Józef byli pełni podziwu wobec rzeczy, które o nim opowiadali. 34Symeon także im wielbił Boga oraz powiedział do Marii, jego matki: Oto ten jest ustanowiony na upadek oraz wzniesienie wielu w Israelu, na znak sprzeciwiania się; 35Lecz i samą twoją duszę miecz przeniknie; by mogły zostać wyjawione opinie[1] z wielu serc. 36Żyła też prorokini Anna, córka Fanuela, z pokolenia Asera[1]; (ta podeszła w wielu dniach, co przeżyła z mężem siedem lat od jej panieństwa, 37Oraz wdowa od około osiemdziesięciu czterech lat), która nie odstępowała od Świątyni, służąc nocą i dniem postami oraz prośbami do Boga. 38Ona także, gdy owej godziny stanęła obok nich, dziękowała Bogu oraz mówiła o nim wszystkim, co oczekiwali odkupienia w Jerozolimie. 39A kiedy wszystko wykonali według Prawa Pana, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaretu. 40Zaś dziecko wzrastało, umacniało się w Duchu, wypełniając się mądrością; i była nad nim przychylność Boga. 41A jego przodkowie co rok chodzili do Jerozolimy w Święto Paschy. 42Więc kiedy miał dwanaście lat, oni wchodzili[1] do Jerozolimy, według zwyczaju święta. 43A gdy oni wracali, po wypełnieniu owych dni, chłopiec Jezus pozostał w Jerozolimie. Ale nie wiedział tego Józef, ani jego matka; 44Lecz uważając, że on jest wśród grupy podróżnych, przeszli drogę dnia oraz szukali go między krewnymi i między znajomymi. 45A kiedy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, wciąż go szukając. 46I stało się po trzech dniach, że go znaleźli, siedzącego pośrodku nauczycieli w Świątyni, słuchającego ich i pytającego. 47Zaś wszyscy, co go słuchali, zdumiewali się nad jego wiedzą oraz odpowiedziami. 48Zatem kiedy go zobaczyli - zdumieli się, a jego matka do niego powiedziała: Synu, dlaczego nam tak zrobiłeś? Oto twój ojciec[1] i ja szukaliśmy ciebie, bolejąc. 49Więc do nich rzekł: Dlaczego mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że trzeba mi być w miejscach mojego Ojca? 50Ale oni nie zrozumieli słowa, które im powiedział. 51Zatem zszedł z nimi oraz przyszedł do Nazaretu, i był im posłuszny. A jego matka zachowywała wszystkie te sprawy w swoim sercu. 52Jezus także rozwijał się w mądrości, postawie i przychylności, z powodu Boga i ludzi.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich, gdyż wydam ich w twoje ręce; nikt z nich nie ostoi się przed tobą.
Joz 10:8

W Chrystusie

Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa,
Fil 3:20

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

W Elim było 12 źródeł i 70 drzew palmowych (IV Mojż 33:9, II Mojż 15:27).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Albowiem Pan nie odrzuca na wieki: Gdy zasmuca, znowu się lituje według obfitości swojej łaski. Zaiste, nieumyślnie trapi i zasmuca synów ludzkich.
Treny 3:31-33


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić