„A to tylko jest, o co masz prosić PANA za sługą twoim: gdy wnidzie pan mój do zboru Remmon, aby się kłaniał, a gdy się on będzie wspierał na ręce mojej, jeśli się pokłonię we zborze Remmon, gdy się on pokłoni na onymże miejscu, aby to PAN mnie, słudze twemu, odpuścił.”

Biblia Jakuba Wujka: 2 Księga Królewska 5,18

Nawigacja

Biblia Gdańska (1632)
Księga: Łukasza 2:5

2:1
I stało się w one dni, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.
2:2
A ten popis pierwszy stał się, gdy Cyreneusz był starostą Syryjskim.
2:3
I szli wszyscy, aby popisani byli, każdy do miasta swego.
2:4
Wstąpił też i Józef z Galilei z miasta Nazaretu do ziemi Judzkiej, do miasta Dawidowego, które zowią Betlehem, (przeto iż on był z domu i z familii Dawidowej;)
2:5
Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.
2:6
I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.
2:7
I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.
2:8
A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.
2:9
A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.
2:10
I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi:
2:11
Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
2:12
A to wam będzie za znak: znajdziecie niemowlątko uwinione w pieluszki, leżące w żłobie.
2:13
A zaraz z onym Aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich, chwalących Boga i mówiących:
2:14
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobre upodobanie.
2:15
I stało się, gdy odeszli Aniołowie od nich do nieba, że oniż pasterze rzekli jedni do drugich: Pójdźmyż aż do Betlehemu, a oglądajmy tę rzecz, która się stała, którą nam Pan oznajmił.
2:16
A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.
2:17
I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.
2:18
A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.
2:19
Lecz Maryja zachowywała wszystkie te słowa, uważając je w sercu swojem.
2:20
I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.
2:21
A gdy się wypełniło ośm dni, aby obrzezano ono dzieciątko, tedy imię jego nazwane jest Jezus, którem było nazwane od Anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.
2:22
Gdy się też wypełniły dni oczyszczenia jej według zakonu Mojżeszowego, przynieśli go do Jeruzalemu, aby go stawili Panu,
2:23
(Tak jako napisano w zakonie Pańskim: że wszelki mężczyzna, otwierający żywot, świętym Panu nazwany będzie.)
2:24
A żeby oddali ofiarę według tego, co powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic, albo dwoje gołąbiąt.
2:25
A oto był człowiek w Jeruzalemie, któremu imię było Symeon; a ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraelskiej, a Duch Święty był nad nim.
2:26
I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.
2:27
Ten przyszedł z natchnienia Ducha Świętego do kościoła; a gdy rodzice wnosili dzieciątko, Jezusa, aby uczynili według zwyczaju zakonnego przy nim.
2:28
Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:
2:29
Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju
2:30
(Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,
2:31
Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;
2:32
Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.
2:33
A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.
2:34
I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu ich w Izraelu, i na znak, przeciw któremu mówić będą.
2:35
(I twoję własną duszę miecz przeniknie,) aby myśli z wielu serc objawione były.
2:36
A była Anna prorokini, córka Fanuelowa, z pokolenia Asser, która była bardzo podeszła w latach, i żyła siedm lat z mężem od panieństwa swego.
2:37
A ta była wdową, około ośmdziesiąt i czterech lat; która nie wychodziła z kościoła, w postach i w modlitwach służąc Bogu w nocy i we dnie.
2:38
Ta też onejże godziny nadszedłszy, wyznawała Pana, i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jeruzalemie.
2:39
A tak wykonawszy wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili się do Galilei, do miasta swego Nazaretu.
2:40
A dzieciątko ono rosło, i umacniało się w Duchu, pełne będąc mądrości, a łaska Boża była nad niem.
2:41
A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.
2:42
A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;
2:43
I gdy skończyli one dni, a już się wracali nazad, zostało dziecię Jezus w Jeruzalemie, a tego nie wiedział Józef i matka jego.
2:44
Lecz mniemając, że jest w towarzystwie podróżnem, uszli dzień drogi, i szukali go między krewnymi i między znajomymi.
2:45
A gdy go nie znaleźli, wrócili się do Jeruzalemu, szukając go,
2:46
I stało się po trzech dniach, że go znaleźli siedzącego w kościele w pośrodku doktorów, słuchającego ich i pytającego ich.
2:47
I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego.
2:48
A ujrzawszy go rodzice, zdumieli się. I rzekła do niego matka jego: Synu! przeczżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja z boleścią szukaliśmy cię.
2:49
I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Izaliście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, ja być muszę?
2:50
Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im mówił.
2:51
I zstąpił z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swojem.
2:52
A Jezus pomnażał się w mądrości, i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Pan da siłę ludowi swemu, Pan pobłogosławi lud swój pokojem!
Ps 29:11

W Chrystusie

W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego.
Efez 6:10

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Łukasz mówi nam w swojej Ewangelii, że Chrystus przyjął małe dzieci, ale Marek mówi, że wziął je w swoje ramiona.
Jezus i dzieci

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Tyś obroną moją i tarczą moją, W słowie twoim mam nadzieję.
Ps 119:114


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić