„A Duch wyraźnie mówi, że w późniejszych czasach odstąpią niektórzy od wiary i przystaną do duchów zwodniczych i będą słuchać nauk szatańskich,”

Biblia Warszawska: 1 List św. Pawła do Tymoteusza 4,1

Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 6:28

Tytuł oryginalny
Ewanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
O Przekładzie
6:1
Stało się po tym, iż on w sabat wtóry po pirwszym szedł przez zboża i uczniowie jego wyrywali kłosy i jedli je trąc je rękoma.
6:2
Tedy niektórzy z faryzeuszów mówili im: Przeczto czynicie, czego się w święta czynić nie godzi?
6:3
Ale Jezus odpowiedziawszy rzekł do nich: Izaliście tego nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był łaknącym i z onymi, którzy z nim byli.
6:4
Jako wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne a jadł, dawając też i tym, którzy z nim byli? Których to chlebów nie godziło się jadać, jedno samym kapłanom.
6:5
I mówił do nich: Syn człowieczy jestci też Panem szabatu.
6:6
I stało się w drugi szabat, iż wszedł do bożnice a uczył i był tam niektóry, co miał prawą rękę uschłą.
6:7
Pilnowali go tedy doktorowie i faryzeuszowie, jesliby był w szabat uzdrawiał, aby nalezli przyczynę skargi przeciw jemu.
6:8
Ale on wiedział mysli ich i rzekł człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wstań a stań pośrzodku. A tak on wstawszy stanął.
6:9
Zatym do nich rzekł Jezus: Spytam was o niektórą rzecz: Słuszyli w szabat czynić dobrze czyli źle? Zachowaćli człowieka, czy stracić?
6:10
A tak pojzrawszy po wszytkich rzekł człowiekowi: Wyciągni rękę twoję! A on tak uczynił i wrócona mu jest ręka jego tak zdrowa, jako i druga.
6:11
Tedy oni będąc pełni szaleństwa, rozmawiali jedni z drugimi, coby uczynić Jezusowi.
6:12
I stało się tegoż czasu odszedł na górę ku modleniu i nocował tam modląc się Bogu.
6:13
A gdy był dzień, przyzwał zwolenników swych, a wybrawszy z nich dwanaście, które nazwał apostoły.
6:14
Szymona, którego nazwał Piotrem i Andrzeja, brata jego, Jakuba, Jana, Filipa i Bartłomieja.
6:15
Mateusza i Tomasa, Jakuba, Alfeuszowego syna, i Szymona, którego zową Zelotes.
6:16
Judę, brata Jakubowego, i Judasza Iskariota, który też był zdrajcą.
6:17
Potym zstąpił z nimi, a stanął na równinie w polu, i poczet zwolenników jego i wielkie mnóstwo ludu ze wszytkiego Judy i z Jeruzalem i z krain pomorskich i z Tyru i z Sydonu, co się schodzili, aby go słuchali i byli uzdrowionemi od niemocy swych.
6:18
I którzy też przykrości cierpieli od duchów nieczystych, uzdrowieni bywali.
6:19
Owa się wszytka wielkość ludzi starała, jakoby się go dotknąć, abowiem moc wychodziła od niego i uzdrawiał wszytki.
6:20
A tak podnióższy oczu swych na zwolenniki swoje mówił: Szczęsliwi ubodzy, boć wasze jest królestwo Boże.
6:21
Szczęsliwi, którzy teraz łakniecie, bo będziecie nasyceni; szczęsliwi, którzy płaczecie teraz, bo się śmiać będziecie.
6:22
Szczęsliwi będziecie, gdy was nie będą nawidzieć ludzie i wyłączą was a będą was sromocić, a imię wasze wyrzucać będą jako złe, dla Syna człowieczego.
6:23
Weselcież się dnia onego i radość okazujcie, boć oto nagroda wasza jest obfita w niebiosach; takci też i prorokom czynili ojcowie ich.
6:24
Ale biada wam bogaczom, boście już odniesli pociechę waszę.
6:25
Biadaż wam, którzyście napełnieni, abowiem łaknąć będziecie; Biadaż wam, którzy się teraz śmiejecie, bo będziecie narzekać i płakać.
6:26
Biadaż wam, gdy ludzie wszyscy dobrorzeczyć wam będą, abowiemci też toż czynili fałesznym prorokom ojcowie ich.
6:27
Aleć wam powiedam, którzy słuchacie: Miłujcież nieprzyjacioły wasze, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą.
6:28
Dobrorzeczcie tym, co was przeklinają, a módlcie się za tymi, którzy was drażnią.
6:29
Temu, który by cię uderzył po czeluści, podaj i drugą i temu, któryćby brał płaszcz i sukniej nie zbraniaj.
6:30
Każdemu, który by cię ocz prosił, daj, a temu, co od ciebie rzeczy twe pobierze, nie upominaj się.
6:31
I jako chcecie, aby wam ludzie czynili, także też im i wy czyńcie.
6:32
Bo jesliż miłujecie ty, którzy was miłują, co za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy miłują ty, od których miłowani bywają.
6:33
A jesli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy toż czynią.
6:34
A jesli pożyczacie tym, od których się nadziewacie odebrać, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy grzesznikom pożyczają, aby równo odebrali.
6:35
Miłujcież tedy nieprzyjacioły wasze i czyńcie im dobrze i pożyczajcie nic się z tego nie nadziewając, tedyć będzie wielka nagroda wasza, a będziecie synowie onego Nawyższego. Abowiemci on jest dobrotliwy przeciw niewdzięcznikom i złośnikom.
6:36
A tak bądźcie miłosierni, jako i Ociec wasz miłosierny jest.
6:37
Nie sądźcież, a nie będziecie sądzeni; nie skazujcie, a nie będziecie skazani; rozwięzujcie, a będziecie rozwiązani.
6:38
Dajcież, a będzie wam dano, miarę dobrą, natłoczoną, potrzęsioną i opływającą dadzą w zanadrza wasze. Abowiem tąż miarą, którą mierzycie, tąż wam zasię drudzy odmierzą.
6:39
I powiedział im podobieństwo: Izali może slepy slepego prowadzić? Azaż nie obadwa w dół wpadną?
6:40
Nie jestci uczeń nad mistrza swego, ale któżkolwiek chce być uczniem doskonałym, ma być jako mistrz.
6:41
Ale czemuż upatrujesz paździorko w oku brata twego, a tramu, który masz w oku własnym, nie baczysz?
6:42
Abo jako możesz rzec bratu twemu: Bracie! Dajci wyrzucę paździoro, które jest w twym oku, gdyż tramu, który jest w twym oku nie baczysz. Pokryty człowiecze! Wyrzuć wprzód tram on z oka twego, a tedy przypatrzysz się, abyś wyrzucił paździorko, które jest w oku brata twego.
6:43
Abowiemci drzewo dobre nie przynasza owocu złego, ani drzewo napruchniałe owocu dobrego.
6:44
Gdyż każde drzewo z własnego owocu poznawają. Boć też nie zbierają z ciernia fig, ani ze krza zbierają grona.
6:45
Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego, podawa rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego podawa złą rzecz; abowiem z obfitości serca mówią usta jego.
6:46
Przeczże mię tedy zowiecie: Panie, Panie! A tego nie czynicie, co powiedam?
6:47
Któżkolwiek przychodzi do mnie, a słucha słów mych i czyni im dosyć, okaże wam komu jest podobnym.
6:48
Podobny jest człowiekowi dom budującemu, który wykopawszy i wybrawszy głęboko zakłada grunty na opoce, a gdy wzbiera powódź otrąca się rzeka o on dom, ale go nie może poderwać; bo jest założony na opoce.
6:49
Ten zasię, który słucha a nie czyni, podobien jest człowiekowi, który buduje dom swój na ziemi bez gruntu, a który gdy się rzeka otrąci, natychmiast się obalił i stał się wielki upad domu onego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Lecz teraz - tak mówi Pan - który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem - moim jesteś!
Iz 43:1

W Chrystusie

A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.
Rzym 12:2

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Biblia używa słowa "okręty" 6 razy w (I Król 9:26-27, I Król 10:11, I Król 10:22). Pochodzi ono od Hebrajskiego słowa "oniy" oznaczającego "flota okrętów".

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić