„Także i wy rozumiejcie, iżeście są umarłymi grzechowi, a żywymi Bogu w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.”

Biblia Jakuba Wujka: List do Rzymian 6,11

Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 2:41

Tytuł oryginalny
Ewanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
O Przekładzie
2:1
I stało się za onych czasów, że wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby popisano wszytkie ziemie.
2:2
(A ten pierwszy popis był za starosty syryjskiego Cyreniusza).
2:3
A przetoż wszyscy szli ku popisowi, każdy do miasta swego.
2:4
Szedł też i Józef od Galilejej z miasta Nazaret ku Juda, do miasta Dawidowego, które zową Betleem, dlatego iż był z domu i z narodu Dawidowego.
2:5
Aby był popisan z Marią, poslubioną sobie żoną, która była brzemienna.
2:6
I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, których porodzić miała.
2:7
Porodziła syna swojego pierworodnego, a uwinęła go w pieluszki i położyła go w żłobie dlatego, iż im miejsca nie było w gospodzie.
2:8
W tejże krainie byli pastyrze leżąc na polach i nocną straż trzymając nad stadem swem.
2:9
A oto anioł Pański z nagła k nim przyszedł, a jasność Pańska oświeciła je zewsząd i lękli się wielką bojaźnią.
2:10
Tedy im rzekł anioł: Nie bójcież się, abowiemci oto oznajmuję wam wesele wielkie, które będzie wszytkiemu ludowi.
2:11
Iż się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Krystus Pan w mieście Dawidowem.
2:12
I będziecie ten mieć znak, znajdziecie niemowiątko uwinione w pieluszki i leżące w żłobie.
2:13
A wnet z onym aniołem przyszło wiele zastępów niebieskich, chwaląc Boga i mówiąc:
2:14
Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój, przeciw ludziam dobra wola.
2:15
Potym gdy odeszli aniołowie od nich do nieba, tedy pastyrze oni mówili jedni do drugich: Pódźmyż już aż do Betleem, a oglądajmy tę sprawę, którą nam Pan oznajmił.
2:16
A tak spiesznie przyszli i naleźli Marią z Józefem i niemowiątko leżące w żłobie.
2:17
I gdy ujzreli, rozsławiali to, co im było powiedziano o dzieciątku onem.
2:18
A wszyscy, którzy to słyszeli, co mówili do nich pastyrze, dziwowali się.
2:19
Tedy Maria to wszytko zachowywała, znaszając to do serca swego.
2:20
I wrócili się pastyrze wysławiając i chwaląc Boga, za to wszytko, co słyszeli i widzieli, jako im powiedano.
2:21
A gdy przyszedł dzień ósmy, iżby obrzezano dzieciątko, tedy imię jego nazwano jest Jezus, które było mianowano od anioła, pierwej niż się w żywocie poczęło.
2:22
Gdy się też wypełniły dni oczyściania Mariej wedle zakonu Mojżeszowego, przywiedli go do Jeruzalem, aby go stawili Panu.
2:23
(Jako było opisano w zakonie Pańskim: Wszelki mężczyzna pierworodny, świętym Pańskim będzie).
2:24
A temu, aby oddali ofiarę wedle tego, co jest powiedziano w zakonie Pańskim, parę synogarlic abo dwoje gołąbiąt.
2:25
A oto był niektóry w Jeruzalem, któremu imię było Symeon, człowiek sprawiedliwy i bogobojny, oczekawając pociechy izraelskiej, a Duch święty był nad nim,
2:26
I oznajmiono mu to było przez Ducha świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Krystusa onego Pańskiego.
2:27
Ten z natchnienia Ducha świętego przyszedł do kościoła, a gdy rodzicy wwiedli dzieciątko Jezusa, aby zań uczynili wedle zwyczaju zakonnego.
2:28
Tedy on wziąwszy go na ręce swe, błogosławił Boga mówiąc:
2:29
Teraz Panie odpuszczasz sługę twego w pokoju, według słowa twego.
2:30
Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje.
2:31
Któreś zgotował przed oczyma wszytkich narodów.
2:32
Światłość ku objawieniu poganom i chwałę ludu twego izraelskiego.
2:33
A tak ociec i matka jego dziwowali się temu, co powiedziano o nim.
2:34
I błogosławił im Symeon, mówiąc do Mariej matki jego: Oto ten położon jest na upad i na powstanie wielu ich w Izraelu i na znak, któremu się sprzeciwić będą.
2:35
(Ktemu i duszę twą przeniknie miecz), aby były objawione mysli z wiela serc.
2:36
Była też i Anna prorokini, córka Fanuelowa, z pokolenia Aser, ta już była barzo podeszła w leciech, a siedm lat żyła z mężem od panieństwa swego.
2:37
I będąc wdową około ośmidziesiąt i czterzech lat, nie odchadzała od kościoła, a poszcząc i modląc się służyła Bogu w nocy i we dnie.
2:38
Ta przyszedszy tegoż czasu, chwaliła też Pana i powiedała o nim wszytkim, którzy oczekawali odkupienia w Jeruzalem.
2:39
A tak oni odprawiwszy wszytko wedle zakonu Pańskiego, wrócili się ku Galilejej, do Nazaret miasta swego.
2:40
A podrastało dzieciątko, a umocniło się w duchu, będąc pełne mądrości i łaska Boża była nad nim.
2:41
Tedy rodzicy jego chodzili na każdy rok do Jeruzalem na święto wielkonocne.
2:42
A gdy już był we dwunaście leciech, tedy oni szli do Jeruzalem, wedle zwyczaju święta.
2:43
I gdy się dni wypełniły, oni się wrócili, a zostało dzieciątko Jezus w Jeruzalem, o czym nie wiedział Józef i matka jego.
2:44
A mniemając, żeby był w towarzystwie, szli w drogę dzień jeden, a szukali go miedzy krewnymi i znajomemi.
2:45
A gdy go nie naleźli, wrócili się do Jeruzalem, szukając go.
2:46
Potym po trzeciem dniu naleźli go siedzącego w kościele miedzy doktory, a on ich słucha i pyta się ich.
2:47
Wszyscy tedy, którzy go słuchali, zdumiewali się nad rozumem i nad odpowiedziami jego.
2:48
A ujzrawszy go zadziwili się. Tedy k niemu rzekła matka jego: Synu! Przeczżeś nam tak uczynił? Oto ociec twój i ja frasując się szukalichmy cię.
2:49
Ale on rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Zażeście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, potrzeba mnie być?
2:50
Lecz oni nie zrozumieli słów, które im mówił.
2:51
A tak szedszy z nimi, przyszedł do Nazaret, a był ich posłuszen. Matka też jego wszytko to zachowywała w sercu swem.
2:52
Jezus też pomnażał się w mądrości i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Ich domy są bezpieczne, wolne od strachu i nie smaga ich rózga Boża.
Job 21:9

W Chrystusie

Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz.
Rzym 10:9

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Mężczyzna który dopiero co poślubił swoją żonę był zwolniony ze służby wojskowej na 1 rok (V Mojż 24:5).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Jan 3:15-16


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić